donderdag 28 maart 2019

Neo-Advaita?

Neo-Advaita?
Neo-Christendom?
Neo-Boeddhisme?
Neo-Krishnamurtisme?
Pulp?
Met andere woorden:
Gewoon je eigen versie van de Advaita Vedanta.
Doet me ook weer denken aan de New Age, die ook van alles zijn eigen versie heeft, ook van wie Jezus is. Binnen New Age hebben ze Jezus zeg maar gecastreerd. Alle harde kantjes eraf gehaald. En een nieuw jasje gegeven, uit India!…
Neo-Advaita is dat de kern van Advaita Vedanta, zoals er wel beweerd wordt?
En wat is de kern dan? Tat Tvam Asi?
WikipediA: ‘Het is de tak van de yoga waarbij men tracht via kennisverwerving over de aard van het bewustzijn tot zelfverwerkelijking of realisatie van de ware aard van atman (het “zelf” ontdaan van alle illusies omtrent de eigen aard) te komen.’
Dat ‘ik ben’ niet de wereld is? Neti, neti.

Dat de wereld Maya is, een illusie.
Maar… als het leven slechts een droom is, kun je deze geheel negeren als werkelijkheid. Dat kan inhouden dat je je geheel richt op ‘ik ben’ maar ook, dat je kunt doen waar je zin in hebt. ‘Het is toch maar een illusie, een droom.’… Dat laatste lijkt zo te worden gebracht binnen de Neo-Advaita, bij de traditionele Advaita staat onthechting centraal. Het opgeven van verlangens. Bij Neo… het vervullen ervan?!…
Als je in je droom worstelt met je vijanden en ze dood of dat je niets van je vijanden wat aantrekt, lijkt me toch een – in ieder geval emotioneel – verschil!
Investeer niet in je verlangens of het maakt allemaal niet uit: het is toch niet echt echt!
Als ‘ik ben’ belangrijk is, de kern van het verhaal. Hoe (on)waardig zal ons leven hier op aarde dan zijn als mens, van vlees en bloed?
Ja, de wereld is een illusie, je bent niet wat verschijnt. Juist door dat echt volledig te realiseren worden verlangens onbelangrijk(er). Aan de ene kant omdat je niet meer aan de wereld vast wilt komen te zitten, kijk je uit met verlangens. Aan de andere kant zie je verlangens niet als een probleem, omdat ‘ik ben’ de werkelijkheid is. Want als je niet van de wereld bent: fuck alles!
Dat fuck alles, kan dus ontaarden in dat je vergeet wie je werkelijk bent en je verliest in de wereld, steeds meer als je zelf.
Je ziet de onzin van Neo-… ook terug bij christenen en boeddhisten.
Jezus zei: Mijn rijk is niet van deze wereld. En keer je vijand de andere wang toe. Maar… wat is er van geworden?: Christenen doen gewoon aan politiek en nemen deel aan het leger!
Boeddha zei: Ik ben geen god! Maar… hij wordt als een god aanbeden over de hele wereld, door heel veel naam-boeddhisten! Die ook veelal – onnodig – vlees eten en roken!…
Goed, mijn advies is?
Geen!
Want de traditionele Advaita-aanhanger richt zich toch lekker op zijn eeuwen oude traditie met geloof. En de Neo-aanhanger interesseert zich niet opeens in iets anders dan zijn of haar eigen visie. 😀
‘Wie lacht niet, die de mens beziet?’ En humor is het begin van wijsheid?
….
“Your own Self-Realization is the greatest service you can render the world.” – Sri Ramana Maharshi.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten