dinsdag 5 maart 2019

Is Advaita niet voor watjes?

Niet iedere sportliefhebber doet aan rugby. En sommigen beoefenen slechts denksporten, zoals schaken en dammen.
Ik heb weinig verstand van de traditionele Advaita Vedanta, met al zijn rituelen en leraar-leraar-opvolging.
In de Lage Landen is het simpelweg een vingerwijzing geworden naar de maan en dat kan iedereen die van zichzelf begrepen heeft waar het omgaat. Sommigen beweren wel uit een lijn van leraren te komen, die terug te voeren is naar iemand in India: Sri Ramana Maharshi, Poonjaji, Sri Nisargadatta, Ramesh Balsekar,…
Je hebt internet-goeroes die geen daadwerkelijke bijeenkomsten houden maar wel een hoop commentaar leveren.
Je hebt niet-welles-verlichten, waar nimmer echt duidelijk wordt dat ze nu verlicht zijn of niet.
Je hebt leraren die alles en nietsdoen. Die bijna overal te vinden zijn. Zoals Jan Koehoorn en Hans Laurentius.
Maar, is Advaita voor watjes?
Je kunt je prima verschuilen achter deze Oosterse filosofie, Jnana yoga, zoals het ook genoemd wordt.
‘De bron van alle ellende ligt in de vereenzelviging met het idee: ‘Ik ben mijn lichaam en mijn geest (denken-voelen-willen) – een onafhankelijk, op zichzelf staand individu’. Dit is de grote verknoping die ontward moet worden. Jñāna-yoga beoogt dit door de ware individualiteit van de persoon als zuiver, ongedeeld bewustzijn aan het licht te brengen.’ Internet: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jnana-yoga.
Hier kun je oneindig over praten, filosoferen nietwaar?
Als je de confrontatie zoekt met iemand die van zichzelf beweert, gerealiseerd te zijn, kan het vuur nader de schenen komen!
Sommigen lijken alleen maar gezellig aan een discussiegroep van zo’n leraar te willen deelnemen. Terwijl het volgens mij juist gaat, dat je terug wordt geworpen op jezelf, net zolang dat je volledig ja zegt. Ja, zegt tegen je aanwezigheid. Daaraan vooraf gaat vaak eerst het volledig ja zeggen tegen de leraar, dat je vertrouwen in hem/haar hebt. Maar er zijn zoekers die dat nooit zullen doen, toegeven aan zulk een ontmoeting. Zelfs Jung ontliep volgens mij zulk een mogelijkheid, toen hij in India Sri Ramana Maharshi niet echt de moeite waard vond om hem daadwerkelijk te ontmoeten, de confrontatie met hem daar aan te gaan. Mahatma Gandhi wilde wel Sri Ramana ontmoeten maar toen hij op weg was naar hem, volgden de menigten hem overal en werd het op die manier voor hem onmogelijk gemaakt. Sri Ramana had een poster van Mahatma Gandhi in zijn kamer hangen, gaat het verhaal. Gandhi was ruim van voor mijn tijd maar ik heb wel zijn kamer bezocht waar hij de laatste maanden van zijn leven verbleef!…
Denk jij dat je wat te verliezen hebt, dan ben je een watje.
Tja, een ‘oordeel’.
Je hebt helemaal niets te verliezen. Misschien je gezonde verstand en je geld, als je niet alert blijft maar dat wil dan niet zeggen dat je de ontmoeting met een leraar dan maar helemaal uit de weg behoort te gaan!
Niet-twee gaat ook over het feit dat er niet zoiets bestaat als iemand buiten jou.
Sri Ramana zei dat God, het Zelf en de Goeroe hetzelfde zijn.
En dat lijkt weer op wat Jezus zei en waarom hij tot de dood werd veroordeeld: Wie mij heeft gezien, heeft God gezien.
Toen Shree Rajneesh aan zijn goeroeschap-carriere begon kreeg hij de naam Bhagwan, wat God betekent of de Gezegende. Wauw… dat vond ik des tijds heel gewaagd, jezelf God te noemen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten