zaterdag 2 maart 2019

Heeft het leven zin?

Voor iemand die nodig naar het toilet moet of ziekelijk verliefd is of… zeker, lijkt mij.
En wie bepaalt verder dat het leven nu wel of geen zin heeft?
Vroeger werd er wel gezegd, herinner ik me, als je ergens geen zin in had: dan maak je maar zin!
Vroeger hadden we ook nog de dienstplicht. Dan werd je opgeroepen, geen gezeik verder!
Maar als je nu naar de kosmos kijkt, naar de rest van het universum, wat dan?
Kan de kosmos zeggen: Vandaag heb ik geen zin of wel zin?
En als Getuige, heb je dan ergens een keuze in?
Met mooi weer, als de zon gaat schijnen op de grachten van Amsterdam, lijkt opeens weer alles daar zin te hebben, voor de bezoeker.
Als je geen zin hebt, ga je dan wel of niet naar de tandarts?
Heeft politiek zin bij het oplossen van de wereldlijke problemen?
Volgens mij geeft God of liefde zin aan alles. Zoals zout aan brood smaakt geeft. Hoe prachtig ook het brood eruit zal zien, hoe mooi afgebakken, zonder zout blijft het smaakloos.
De politiek lijkt op een bakkerij zonder zout. Ze komen steeds weer met nieuwe veelbelovende uitziende broden. Wit, bruin, stokbrood, gesneden, rond,  puntjes et cetera. De klant wordt weer gek gemaakt, gelooft in de bakkerij, in wat ie daar allemaal ziet liggen. Maar…
Heeft jouw leven zin?
Waarom dan wel of juist niet?
Dat wat je werkelijk bent ligt voorbij elke betekenis, voorbij iedere conclusie. Maak je dus geen zorgen ergens over. Je kunt niet slagen of zakken.
Maar als sterfelijke mens, de bodymind, kun je er niet omheen tot bloei te komen of niet. Betekenis te hebben voor je naaste of niet. Je kunt wel degelijk een hele onverschillige ouder zijn of niet.
Niet in de identificatie met de bodymind ligt dan het antwoord maar er juist aan voorbij. Een paradox, zogezegd. Ons menselijke groei/bloei vraagt ruimte, het Onmetelijke. DAT wat Jij werkelijk bent. Jij bent het zout der aarde, zoals Christus al verkondigde.
En hoe realiseer je dat? Om aan alles en iedereen te durven twijfelen. Totale innerlijke twijfel zorgt ervoor dat je los komt van alles. Keuzeloos gewaarzijn is geen uitvindsel van iets of iemand. Maar een natuurlijk feit, als je je nergens meer aan vastklampt. Dus dit gewaarzijn hoef je niet te creëren. Het is geen gevolg. Heeft geen oorzaak. Valt niet onder tijd, zogezegd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten