dinsdag 12 maart 2019

Geluk

Geluk als emotie, is relatief. Het volgende moment kun je bijvoorbeeld verdrietig zijn door een verlies van een naaste.
Bij jonge kinderen zie je ook wisselende emoties, dat gaat zonder moeite.
Toch is er een ondergrond, ik noem dat hier de natuurlijke staat. Dankzij hun natuurlijke staat ervaren kinderen zonder moeite, dus totaal, de emoties.
Wanneer deze natuurlijke staat verstoord is, zijn dus ook de emoties verstoord, heb je moeite gekregen met voelen. Maar als je innerlijke energie stroomt zoals bij een kind, voel je wat je voelt zonder een keuze vooraf. Dan maakt het je allemaal niet meer uit wat je voelt, het is enkel energie door jou heen stroomt. Dan zul je ook bemerken dat je je vrij en gelukkig voelt.
Door voorkeur te hebben en te krijgen voor bepaalde emoties, je te identificeren, je te hechten aan… verstoor je de natuurlijke staat van zijn.
Het klopt dat je niet je emoties bent. En als je niemand bent heb je geen moeite met emoties. In niets kan alles zijn. Als niemand kun je gelukkig zijn; niet als een bepaalde emotie die even voorbij komt maar als het natuurlijke effect van een niet verstoord emotioneel leven.
Kun je zonder voorwaarden gelukkig zijn? Kun je niemand zijn?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten