zondag 31 maart 2019

Ik Ben die Ik Ben

Misschien een van de belangrijkste uitspraken, die ik ken.
Vaak wordt er dan gerefereerd aan het dialoog tussen Mozes en God. Mozes vraagt aan God, hoe hij Hem zou moeten beschrijven aan de Joden. ‘Ik ben die ik ben,’ antwoordde, volgens het verhaal, toen God!
Als je er heel bewust naar kijkt zie je dat Ik Ben verwijst naar zichzelf. Dus niet: Ik ben liefde. Of, ik ben wijsheid. Of… Maar, Ik Ben die Ik Ben.
Ik Ben staat zelf centraal en niet de ervaring binnen ik ben. Ik Ben is zelf de ervaring: dat wat ervaren wordt. ‘De smaak van water.’
Geen water met een bepaald smaakje, zoals bij limonade! Maar wat is de smaak van water zelf?
Wie heeft oog voor God zelf? Meestal als een gelovige zich richt op God, wil ie iets van God, nietwaar? Maar wie wil niets van God dan Hem enkel kennen?!
We beweren van onszelf:
Ik ben niet gerealiseerd.
Ik ben wel gerealiseerd.
Ik ben niet gelukkig.
Ik ben wel gelukkig.
Ik ben niet gelovig.
Ik ben wel gelovig.
Ik ben die ik ben, wijst eigenlijk nergens naar. Er zijn geen problemen. Er is geen identificatie.
Zelfrealisatie is volgens mijn inzicht het moment dat je Ik Ben ziet los van alles. Dat je begrijpt, rechtstreeks waarneemt, dat Ik Ben nergens aan onderworpen is, dat dat slechts een illusie is. Ik Ben is niet van deze wereld!
Ik Ben is niet het denken. Ik Ben is niet het brein en het lichaam.
Ik Ben staat voor ongekende vrijheid, als Ik Ben (en dat ben jij) rechtstreeks gerealiseerd wordt als zijnde niet het denken en niet het lichaam!
Het is een feit dat jij bestaat, anders las je de tekst niet hier en nu. Het kan ook zo zijn dat je niet beter weet/gelooft dat ‘ik ben’ een onderdeel van het stoffelijke brein vormt. Maar dat is dan gebrek aan inzicht, zelfkennis.

zaterdag 30 maart 2019

Wat is verlichting?


Persoonlijk

Wat is persoonlijk?
Iets wat direct terug kan worden gebracht op de bestaande persoon, body, naam-en-vorm. Iemand die als mens nog leeft of heeft geleefd.
Er zijn mensen ontslagen vanwege een of andere stomme opmerking bijvoorbeeld op Twitter of Facebook. Terwijl ze vast hun mening allang deelden IRL met mensen die ze konden vertrouwen, meestal gaat dat zo: wat binnenshuis wordt besproken wordt vaak makkelijker geaccepteerd.
Ook is de wet anders, wat ik begrepen heb: een hakenkruis mag je niet in het openbaar (mee)dragen. Maar als jij bijvoorbeeld zo’n ding thuis ophangt voor jezelf, wordt dat niet als strafbaar gezien.
Onlangs meldde ik hier een grap: ik had toen meteen het tijdschrift op mijn nek! Of dat ik het fake news wilde verwijderen of corrigeren! Maar ik zei dat het om een 1 april grap ging! en of dat ze geen gevoel voor humor hadden? Als reactie kreeg ik toen een: OK.
Voelde het bestaande tijdschrift zich ‘persoonlijk aangesproken’ door dat bericht (‘fake news’)?
Als mensen zich identificeren met hun auto, dan is de reactie: ‘Kom niet aan mijn auto!!’ Maar ook wanneer je je niet identificeert met je auto, heb je nog altijd het gezonde verstand dat kan zeggen: ‘Breng geen schade aan deze auto, hij is immers niet van jou!’…
Hier op het internet worden we als persoon gezien volgens de wet. Ook al kun je een icoontje gebruiken van een bloem! Op bijvoorbeeld Facebook.
Hoe groot of klein je ook bent. Hoe rijk of arm. Hoe geleerd of niet. Hoe gerealiseerd of niet. Man of vrouw. Je bent en blijft simpelweg een bepaald persoon!

vrijdag 29 maart 2019

Voorbij je nachtmerrie

Misschien kun je je droom zien als een bepaalde ervaring. Angstig, geil, verdrietig, leuk,..‘Je’ zit dan opgesloten in een bepaalde ervaring tot dat je ontwaakt, wakker wordt.Nu kun je je dagelijks leven persoonlijk aantrekken, zoals die droom. Je kunt je opgesloten voelen binnen je werk, je gezin, je studie, het ziekenhuis,… Dan ben je net als bij die droom, dat wat je waarneemt.Maar, wat nu, als je niet de wereld bent en dat volledig kan realiseren?
Wat nu dat ‘jij’ belangrijker bent dan je ervaring? Als de film stopt, is het filmdoek er nog. Als er een andere film wordt gedraaid, is het nog hetzelfde filmdoek.
Laat staan, je hebt een stapel problemen: geldschuld, gepest worden en honger. En je zit op een bankje langs de weg. Opeens breekt de zon door en voel je je door de zonnestralen omarmt worden. Je hoort een vogel zingen en kinderlach. En je bent daarbij in het geheel niet je problemen meer bewust maar wel je eigen aanwezigheid van dat moment. Je zit daar en je voelt je zelfs gelukkig en vrij. Tot het moment dat je je dagelijkse zorgen weer begint te herinneren!
Dus vrij van onze herinneringen kunnen we ons anders voelen, gelukkig en vrij. Zoals na een diepe nachtrust.
Ergens weten we ons gelukkig te voelen, nietwaar? Dat is een feit.
Het moge dan ook een feit zijn, van o.a. die geldschuld maar je hoeft je er niet mee te identificeren. De geldschuld zal wel blijven, tevens je gezonde verstand naar ik hoop, maar niet je identificatie ermee!
Als we onszelf vergeten blijken we vrij te zijn. Naam-en-vorm herinneren ons aan alles wat succesvol is in ons leven en wat niet succesvol is. Maar ben je naam-en-vorm, wat ben je werkelijk?
Wat ervaar je nu en is geen bepaalde ervaring?
Volgens mij is bij een ervaring een ik in beeld (zelfbeeld).
Als er geen sprake is van een positief of negatief zelfbeeld, wat ervaar je dan?
‘Ik ben’ is geen bepaalde ervaring.
Dat wat je werkelijk bent, overstraalt iedere ervaring. Mits je je zelf kent.
Als bevrijde ziel, behoor je God toe en niet de wereld.
Zoals ergens in het Oosten een tekst bestaat, waarvan beweerd wordt dat ie van Jezus komt: ‘De wereld is als een brug, ga eroverheen maar bouw niet je huis erop.’
Ook de Boeddha nodigde zijn volgelingen uit om ‘zwervers’ te zijn.
Het is belangrijk te beschikken over een opmerkzame geest. Niet verward te zijn. Maar het is nog belangrijker te weten wie je werkelijk bent. Alleen dan raak je niet ge├»dentificeerd met het dagelijks leven. Ik Ben, is niet van deze wereld. En als deze ‘opduikt’ en je alles vergeet, ben je daar waar je altijd al was. Onverdeeld jezelf.

donderdag 28 maart 2019

Neo-Advaita?

Neo-Advaita?
Neo-Christendom?
Neo-Boeddhisme?
Neo-Krishnamurtisme?
Pulp?
Met andere woorden:
Gewoon je eigen versie van de Advaita Vedanta.
Doet me ook weer denken aan de New Age, die ook van alles zijn eigen versie heeft, ook van wie Jezus is. Binnen New Age hebben ze Jezus zeg maar gecastreerd. Alle harde kantjes eraf gehaald. En een nieuw jasje gegeven, uit India!…
Neo-Advaita is dat de kern van Advaita Vedanta, zoals er wel beweerd wordt?
En wat is de kern dan? Tat Tvam Asi?
WikipediA: ‘Het is de tak van de yoga waarbij men tracht via kennisverwerving over de aard van het bewustzijn tot zelfverwerkelijking of realisatie van de ware aard van atman (het “zelf” ontdaan van alle illusies omtrent de eigen aard) te komen.’
Dat ‘ik ben’ niet de wereld is? Neti, neti.

Dat de wereld Maya is, een illusie.
Maar… als het leven slechts een droom is, kun je deze geheel negeren als werkelijkheid. Dat kan inhouden dat je je geheel richt op ‘ik ben’ maar ook, dat je kunt doen waar je zin in hebt. ‘Het is toch maar een illusie, een droom.’… Dat laatste lijkt zo te worden gebracht binnen de Neo-Advaita, bij de traditionele Advaita staat onthechting centraal. Het opgeven van verlangens. Bij Neo… het vervullen ervan?!…
Als je in je droom worstelt met je vijanden en ze dood of dat je niets van je vijanden wat aantrekt, lijkt me toch een – in ieder geval emotioneel – verschil!
Investeer niet in je verlangens of het maakt allemaal niet uit: het is toch niet echt echt!
Als ‘ik ben’ belangrijk is, de kern van het verhaal. Hoe (on)waardig zal ons leven hier op aarde dan zijn als mens, van vlees en bloed?
Ja, de wereld is een illusie, je bent niet wat verschijnt. Juist door dat echt volledig te realiseren worden verlangens onbelangrijk(er). Aan de ene kant omdat je niet meer aan de wereld vast wilt komen te zitten, kijk je uit met verlangens. Aan de andere kant zie je verlangens niet als een probleem, omdat ‘ik ben’ de werkelijkheid is. Want als je niet van de wereld bent: fuck alles!
Dat fuck alles, kan dus ontaarden in dat je vergeet wie je werkelijk bent en je verliest in de wereld, steeds meer als je zelf.
Je ziet de onzin van Neo-… ook terug bij christenen en boeddhisten.
Jezus zei: Mijn rijk is niet van deze wereld. En keer je vijand de andere wang toe. Maar… wat is er van geworden?: Christenen doen gewoon aan politiek en nemen deel aan het leger!
Boeddha zei: Ik ben geen god! Maar… hij wordt als een god aanbeden over de hele wereld, door heel veel naam-boeddhisten! Die ook veelal – onnodig – vlees eten en roken!…
Goed, mijn advies is?
Geen!
Want de traditionele Advaita-aanhanger richt zich toch lekker op zijn eeuwen oude traditie met geloof. En de Neo-aanhanger interesseert zich niet opeens in iets anders dan zijn of haar eigen visie. ­čśÇ
‘Wie lacht niet, die de mens beziet?’ En humor is het begin van wijsheid?
….
“Your own Self-Realization is the greatest service you can render the world.” – Sri Ramana Maharshi.

woensdag 27 maart 2019

Wetenschap van verlichting

Dat geldt misschien voor jou maar niet voor een buitenstaander.
Jij leeft 24/7 met jezelf, dat doet niet iemand anders.
Daarbij heb je zo’n 60.000 tot 70.000 gedachtes per dag, die jij hoogstens kan waarnemen.
Ook ervaar jij alle (on)gemakken van het lichaam!En welke gevoelens door jouw lichaam heen trekken!Goed, wat zou een buitenstaander echt kunnen waarnemen?
Dus… lijkt het mij dat ‘wetenschap van verlichting’ onder jou valt!
Maar… wie of wat maakt het onderscheid?
Precies!…Niet wat je waarneemt is interessant maar wie of wat het onderscheid maakt!Misschien duikt er afschuw in jou op. En vervolgens weer liefde. Vervolgens weer hitsigheid, enzovoorts.
Het bestempelen van ervaringen als goed of fout, is het denken en niet wat je ervaart. Je kunt pijn ervaren, dat is pijn. Maar wie of wat bepaalt dat deze pijn goed of slecht is. Of je verliefdheid, goed of slecht is? Of…?
Als je niet meer iets bestempelt, wil het niet zeggen dat je niets meer ervaart.
Je leert simpelweg gewaar te zijn en dat was al je natuur maar het denken zat er steeds tussen.
Enkel als je keuzeloos gewaar bent kan de verlichting aan jou ontvouwen en niet eerder.
Ik Ben, vraagt geen oordeel.Enkel een opmerkzame geest, kan het verschil zien, tussen Ik Ben, denken en lichaam. Maar deze geest kan dat ook weer verzinnen! Je kunt ‘jouw’ Ik Ben proberen te vangen.
Daarom… is Ik Ben reeds het geval en daar kan de geest zich aan onderwerpen en niet net andersom.
De geest dient niet zelf op pad te gaan. Anders lijkt het op zoeken naar de zon in de nacht.
Nee, wanneer de zon opkomt dient de geest opmerkzaam te zijn. Je dient eigenlijk altijd alert te wezen.
Zelfrealisatie – ofwel wetenschap van verlichting – is het moment dat Ik Ben voor jou lijkt op te duiken, opeens heel zichtbaar wordt, en de geest bemerkt dat er geen link bestaat met het denken en lichaam maar dat Ik ben geheel daar van onafhankelijk is. Dus geen onderdeel van denken, voelen en lichaam. Ik Ben is nergens aan onderworpen en dat kan gezien worden, hier en nu. Deze realisatie zal jou gelukkig maken. Omdat je dan feitelijk ervaart niet van deze wereld te zijn, nergens aan onderworpen, geheel vrij. Maar als je dit niet echt direct gezien hebt, identificeer je je met van alles, innerlijk en uiterlijk. Misschien geloof je wel dat je vrij bent maar dat is niet voldoende!…Binnen het zien zelf is er geen schaduw.Geloof werpt toch een bepaalde schaduw op. Want een ander kan het tegendeel geloven en wie heeft er dan gelijk?Wetenschap is namelijk geen geloof.
Het is geen uiterlijke wetenschap maar innerlijke: zelfkennis!

Ik Ben vraagt niets

Juist, ja, het leven is simpel maar de mens gecompliceerd.
Dat wat we werkelijk zijn vraagt niets, maar je kunt daar alles bij gaan denken, nietwaar?
Als Ik Ben gelijk is aan God, denk je dan werkelijk dat ‘ie’ iets van jou zou willen?
Volgens mij zijn mensen geboren handelsdrijvers. God lijkt juist op de zon. Die opkomt voor iedereen.
Ik ben vraagt niets. De mens is al van nature heel maar daar valt helemaal niets aan te verdienen en zo ontstond de kerk (synagoge, tempel, moskee) en later de psychologie en psychotherapie. De mens graaft graag in van alles! We zijn geboren gelukzoekers, zogezegd. De kerk (e.d.) wil jouw ziel redden en de wetenschap jouw brein. Beide stromingen hebben hun zeer geleerde heren en dames!…
Maar daar heb ik niets mee. Ik richt me rechtstreeks op de boodschap van ik ben.
Nu kun je zeggen dat we eerst een weg behoren te gaan voor dat we werkelijk klaar kunnen en zullen zijn voor Ik Ben. Maar dat is een feestje wat verscholen ligt in het denken van de mens. Als je daar in gelooft, dat denkt!…
In India geloven mensen in re├»ncarnatie!… Dat het zelfs nog vele levens kan duren!!…
Goed, als je weet wat liefde is, vergeet je het element tijd in je leven en ben je klaar voor God: Ik Ben.

dinsdag 26 maart 2019

Wie bepaalt dat jij verlicht bent?

Regelmatig zie je mensen reageren met: dat zal een verlichte nooit doen of een verlichte…
Iedereen lijkt te weten wat een verlichte is of zou moeten zijn maar is zelf niet verlicht, hoe is dat nu mogelijk?
Ook zie je dat mensen mensen volgen waarvan zij zeggen dat die verlicht zijn. Met grote stelligheid wordt dat dan verkondigd! Maar hoeveel van die verlichte figuren heb ik niet zien sneuvelen bij deze zelfde mensen, als zij toch niet voldeden aan hun heilige plaatje!
Hoe triest staat het eigenlijk met de zoeker zelf?!
Sri Ramakrishna, een van de bekendste Indiase heiligen, was absoluut tegen het feit dat mensen lezingen hielden en vertelden over wie of wat God was, terwijl ze daarbij zelf niet Godgerealiseerd waren. Hij zei, dat dat soort mensen nog meer verwarring stichtten met hun lezingen!…
Bij zen staat: De Waarheid is niet het probleem maar je mening erover!
Maar we leven heden in de tijd van meningen. Iedereen heeft een mening over alles en iedereen! Heel normaal maar is dat wel normaal?
Jezus waarschuwde, voor de balk en de splinter!
Wie bepaalt dat jij verlicht bent?Je hoeft natuurlijk niet je mond hier te gaan houden. Communicatie hoort erbij! Maar wanneer weten we wat waar is over de ander, als we daarbij zeggen zelf nog niet verlicht te wezen? Of spelen we hierbij een spelletje? Ik denk van wel maar ik zeg het lekker niet! Dat is op die manier zeker een vorm van valse bescheidenheid of zoiets dergelijks.Andrew Cohen – als voorbeeld – werd hier in Nederland door heel veel mensen geprezen. Die man kon in mijn ogen niet stuk. Succesvol!… Een kritische leraar met een eigen wereldwijd tijdschrift,… Maar wie zet nog tegenwoordig zijn tanden in hem? Zoals je dat doet met een lekker gebakje!…We zeggen te makkelijk dat we iets weten.Zelfkennis is en blijft een gevoelige zaak.En zij die ‘verlicht’ zijn (of zoiets dergelijks) staan er alleen voor. Het is geen verkiezing waaraan je deelneemt en deze dan wint of verliest! Laat God zijn werk doen.

maandag 25 maart 2019

Wie of wat maakt het verschil?

Drie doden door aanrijding bij Limburg: andere bestuurster aangehouden’… Verschrikkelijk!
Utrecht schietpartij: Daarbij kwamen drie mensen om het leven’… Verschrikkelijk!
We zijn verkeersongelukken blijkbaar zo normaal gaan vinden, dat slachtoffers door een schietpartij zelfs aandacht krijgen van het Koninklijke Huis en de premier. Nog in 2017 vielen er 613 verkeersdoden te betreuren. We zouden ook massaal de straat moeten op gaan, daarvoor! Wie wil nu zijn geliefde verliezen? Maakt het uit door wat? Een kogel of een auto? Door iemand die zo nodig moest kijken op zijn mobiel??!!!
Ook dit vind ik een vorm van discriminatie. Het lijkt wel of dat alles wat nieuw is en schokkend veel meer aandacht mag en/of moet verdienen.
Iemand moeten verliezen door bewuste of onbewuste opzet, lijkt mij simpelweg altijd verschrikkelijk, of niet soms? Daar horen we allen oog voor te hebben, zonder enig onderscheid.
Openheid en eenheid, vraagt een zekere gevoeligheid voor alles wat is.

Samenkomst in Waarheid

Je bent geïnteresseerd in zelfkennis en (be)zoekt een groep waarin dat wordt besproken. Geen psychologische, therapeutische groep maar een groep die gericht is op directe zelfkennis. Het direct zien!
Niet de problemen staan centraal maar het antwoord, wie jij werkelijk bent. Zo’n groep kan dan best wel radicaal voor je zijn, dus weet waaraan je begint!
Christus zei: ‘Want waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben Ik in hun midden.’ (Mattheus 18:20.)
Boeddha zei: Dat een wijs man nog van een dwaas kan leren en een dwaas niet eens van een wijs man.
Osho zei: Dat je zelfs van een steen kunt leren, dat alles te maken heeft met jouw overgave!
Douwe Tiemersma zei: “Wat ik ervaren heb als erg belangrijk voor het uiteindelijke loslaten is het vertrouwen in iemand die ’aan de andere kant staat’. Alles loslaten gaat niet zomaar. Het gaat om dat waarvan je onbewust dacht dat het de basis van je bestaan was. Dan is dat vertrouwen wel heel belangrijk. Dat je zo iemand gelooft, wanneer hij zegt: ‘Jij bent Brahman.’ Als je dat gelooft is het ook zo; van het ene moment op het andere zie je het. Het ene moment zit je nog vast, het andere moment is er de onbeperkte werkelijkheid. Omdat je dat onvoorwaardelijk gelooft, zie je het. Voor de meesten blijkt dat moeilijk te zijn. Er zijn honderden mensen die bij grote meesters komen en er is maar een enkeling die het accepteert en zo het uiteindelijke realiseert.” (Bron: https://www.advaitacentrum.nl/sites/default/files/Satsang-Fragment_0.pdf)
Dus jij bent het antwoord, jouw aanwezigheid.
De leraar is enkel een vinger die naar de maan wijst.
Verwachten dat de leraar alles zal doen, is geen ongevaarlijke gedachte en emotie. Heel veel guru’s –  en met hun ashrams – bleken op die manier een enorme valkuil te zijn. Zowel voor de zogenaamde zoeker als leraar!
Maar je overdreven afstandelijk en nuchter opstellen, zal jou ook niet echt helpen, lijkt me!…
Kun jij accepteren dat iemand anders jou een stapje voor is op het pad van zelfkennis? Dan kan zo’n mens (man of vrouw) in jouw voordeel werken!…
– 14 April geef ikzelf weer een bijeenkomst.

zondag 24 maart 2019

Je Kunt …Niet… Nietsdoen

Als je zegt tegen jezelf nu ga ik nietsdoen: is dat ook niet weer een of andere onderneming? Een keuze? Een wilsbesluit?…
Toch zeg ik, beweer ik: het is onze ware natuur, ons diepste wezen!
Er is niemand die iets doet.
De bodymind komt altijd in actie.
Doet de spiegel iets waarin je iets ziet? Doet het filmdoek iets, waarop de film wordt gezien?
Bewustzijn zelf is geen beweging. De bodymind waarin iets van dat bewustzijn wordt gereflecteerd is wel in beweging. Zoals de maan licht oppikt van de zon. Je hebt een nieuwe maan, eerste kwartier, volle maan en laatste kwartier.
Je kunt niet niets gaan doen.
Het lijkt aan de oppervlakte waarheid, dat er wel een keuze is. Zo heb je hard gewerkt en gaat dan even lekker nietsdoen.
Er is geen doener, dan enkel binnen de bodymind: denken-lichaam.
Zelfkennis gaat verder dan de bodymind!…
Zelfkennis gaat over Dat: Tat Tvam Asi.
De ruimte binnen een aardewerk, doet niets al wordt de pot ouder en valt ie uiteindelijk geheel uit elkaar. De ruimte is niets en in werkelijkheid niet anders dan de ruimte buiten de pot, en in werkelijkheid is er geen verschil: bestaat er geen binnen en buiten. Tat Tvam Asi.
Je bent niet het aardewerk. Je bent niet de pot. Er is geen binnen en buiten. Er is enkel bewustzijn.
Dat bewustzijn is geen doener.
Keuzeloos gewaarzijn herbergt geen ego.
Ik en de wereld is: niets en de wereld.
En niets is niet dood maar de hoogste schoonheid. Zonder ruimte geen leven. In niets botst niets. Tegendelen bestaan enkel binnen de wereld.
De diepste vrede ligt in Niets.
Wie niemand is komt volledig spontaan tot bloei als mens. Zoals een bloem bloemt, een mens menst.
Begrijp dat jij niet tot actie kan komen. Keuzeloos gewaarzijn is nergens een gevolg van. Zoals moeheid dat wel is.
De spiegel neemt van nature volmaakt waar. In de spiegel is alles zoals het is.
De identificatie met de bodymind geeft jou de ervaring en het geloof dat je iemand bent, iemand die handelt.

zaterdag 23 maart 2019

Verlicht of niet?

Een belachelijke vraag. Zie je toch niet in de krant en bij de NOS?! Heeft de regering het over verlichting, radicale zelfkennis? Vraagt het uitzendburo je CV met verlichting erop?…JKrishnamurti vond het een misleidend woord, als ik me juist herinner. Ja, het woord verlichting roept van alles op.Ik gebruik ook graag het woord zelfrealisatie.Niet langer onwetend over wie of wat je werkelijk bent.DAT wat je werkelijk bent, is geheel aan het licht gebracht.Je zou verlichting ook kunnen vervangen door het woord zelfkennis, alleen… dat kan weer een verwijzing zijn naar psychologie.Godrealisatie vind ik dan misschien het duidelijkst. Je hebt dan God leren kennen als jezelf en gaat Advaita daar niet om?‘Tat tvam asi.’…Er wordt heel divers gedacht over wat verlichting nu wel of niet allemaal is. Er worden vele boeken over geschreven, vanuit het boeddhisme, advaita, zen, Scientology, christendom,… Je hebt zelfs cursussen, bijeenkomsten, workshops,… in de richting van wat verlichting is, hoe je dat kan worden: verlicht.Ook wordt meditatie veelvuldig geassocieerd met verlicht worden.Er zijn mensen die liever gewoon bepaalde drugs gebruiken, om zeg maar verlicht te zijn!…Aan de oppervlakte lijkt de maatschappij niet met verlichting bezig te zijn maar wie wil er niet gelukkig zijn?Ben jij verlicht en als je het bent namens jezelf kun je dat dan ook uitleggen, duidelijk maken aan een buitenstaander?Toen de Boeddha vijfentwintighonderd jaar geleden het licht zag, verlicht werd praatte hij er gewoon over. Niet iedereen geloofde daarin, dat hij het was. Maar dat weerhield Boeddha er niet van om zijn ding te doen!… Toch… wilde hij er eerst niet overpraten! Hij zei bij zichzelf: niemand zal mij kunnen begrijpen, niemand zal er echt voor openstaan!… Maar de hemel herinnerde hem eraan, dat ie in het verleden samen had gezocht, naar de Waarheid, met wat andere zoekers in het woud en deze zocht hij dan ook op!…Jezus sprak gewoon mensen rechtstreeks aan en zijn wonderen zorgden ervoor dat ie veel aandacht kreeg! Dat is trouwens nog steeds zo, als jij een wonder verricht dan ben je van aandacht van anderen gegarandeerd.In India vinden ze dat minder, als een leraar op die manier leerlingen aantrekt…Tegenwoordig vooral hier in het Westen, zie je charmante vrouwen het woord voeren over verlichting!… Ook dat schijnt te werken.Goed, verlicht of niet?Bij zen geven ze geen onaardig advies: ‘Kleine twijfel, kleine verlichting. Grote twijfel, grote verlichting.’

vrijdag 22 maart 2019

De Stelling

‘Het non-dualisme verwijst naar het Ene, de bron waarvan en waaruit alle waarneembare vormen ontspruiten. “Iets” wat voortkomt uit het Ene kan nooit iets anders zijn dan d├ít waar het uit voortgekomen is, het Ene. Het vormeloze en de vorm kunnen niet van elkaar gescheiden worden. Daarom is het ├ę├ęn geheel en kan het nooit tweevoudig of duaal zijn.’ – Is dit de stelling van alle ‘advaitisten’? – De bovenstaande aangehaalde tekst komt van Joanika (https://joanika.nl/wat-is-advaita/).
Vroeger dacht men nog dat alles uit God kwam, de schepper van alles. Maar Boeddha twijfelde daar in zijn tijd al aan. Als er een universele God is, onafhankelijk wezen, is hij niet de schepper van de wereld. Want dan zou hij eenvoudig onderdeel zijn van diezelfde wereld, onderworpen aan zijn eigen wetten!
De boeddhisten verwerpen niet zozeer het geloof in een God maar God als schepper!
Met de evolutietheorie van Charles Darwin is er veel veranderd binnen ons denken wat de wording van mens, dier en plant betreft. We zijn als ‘schepsels’ een hele lange weg gegaan!
Dat wat je werkelijk bent, valt niet onder de wereld van verschijnselen, deze verschijnselen bevatten het element tijd, verandering, proces,…
DAT bestond altijd al. Net als de wereld in principe. Vormen komen en gaan maar in wezen was de wereld altijd al aanwezig, zonder begin en eind. Planeten komen en gaan en dergelijke. Alles wat gekomen is zal ook weer verdwijnen. Klei in al haar oneindige vormen heeft zelf geen begin gehad. Want hoe ontstaat uit absoluut niets iets? Elk proces is en blijft een proces.
Als je gelooft in een schepper, geloof je ook dat alles op die manier een is maar ik zeg je: God is niet van de wereld.
Geest en materie hebben elkaar altijd be├»nvloed, op die manier is er sprake van ‘schepping’.
Maar dat wat God is, is geen bepaalde geest. Zoals de zon niet de maan en de aarde is maar toch zijn licht daar laat schijnen.De wereld volgt eigen wetten, materie be├»nvloedt materie. Maar staat ook onder de invloed van de geest. Denk maar aan het placebo-effect. De geest kan wel degelijk materie be├»nvloeden.Ook deze geest heeft in werkelijkheid geen begin en eind gehad maar is wel aan verandering onderhevig, bijvoorbeeld: een mens denkt nimmer hetzelfde. Heeft mogelijk tussen de 60.000 en 70.000 gedachten per dag! De geest is oneindig en tevens beperkt tot zichzelf. Je kunt oneindig denken over van alles en oneindig kennis verzamelen maar het is nimmer genoeg en daarom beperkt!
Vroeger kon men niet teruggaan in de tijd. Zag men enkel het eind resultaat: de mens, dier en plant. Maar door fossielen kon men een weg terugvinden in de tijd. En ontdekten men de afwezigheid van een schepper!
Toch verwierp Darwin niet in het geheel God, hij wist niet dat ie nu wel of niet bestond. Net als de Boeddha maakte hij er verder blijkbaar geen punt van. Hij richtte zich op wat hij zag in de natuur en zijn onderzoek besloeg vele jaren en vele reizen. Zijn theorie is dan ook niet toevallig enkel een bepaalde theorie maar is wetenschappelijk onderbouwd.
De oude filosofen van non-dualiteit geloofden dan mogelijk ook allen in een schepper en zijn schepping. En dat daarom alles een is!
Ik zeg ook dat alles een is, op wereldniveau, ja alles is immers energie. Maar energie is niet zonder tijd. En God wel!
Juist ja: Ik Ben is niet van deze wereld. Maar er wel in. De wereld heeft er geen invloed op! De bodymind, bestaat uit geest-en-materie. Als Ik Ben gerealiseerd wordt als waarheid, heb je Gezien dat je niet het denken en het lichaam bent. En dat is absolute vrijheid!

donderdag 21 maart 2019

Is het intellect geen emotie…?

…slechts een uiting van ons emotionele leven?
Ik zou zeggen van wel, omdat je altijd weer in het intellect de weerslag ziet van hoe we ons diep van binnen voelen als mens.
De vraag is dan ook verder, kan je wel normaal denken als je emotioneel verstoord bent?
Als je bang voor je eigen emoties  bent, hoe zit het dan met jouw denken? Misschien heb je problemen met angst of woede of haat of genegenheid of… Probeer je dan niet dat met je denken te camoufleren, te maskeren? Mooi praten maar ondertussen!...
Zelfkennis kan volgens mij niet zonder een gezond emotioneel leven.
Toch kan je geestelijk ziek zijn en een glimp van God opvangen maar dat is dan het begin van jouw volledige genezing! Zoals een bloem groeit naar het licht.
God is liefde en liefde is sterker dan welke emotie ook, dus ook sterker dan ons intellect.
Toch zal het intellect er alles aan blijven doen, om zich te verzetten naar God als antwoord zelf. Als er een ego bestaat, gaat het schuil in ons denken.
Mensen met een groot ego hebben volgens mij dan ook grote emotionele problemen. Zitten vast in een bepaalde emotie.
Liefde zorgt voor licht en inzicht in ons leven. Weet dat liefde goddelijk is, niet van deze wereld.

Direct inzicht


woensdag 20 maart 2019

IK BEN

Is geen een of andere keuze.
Het is onderkennen wat is, zoals het is.
Dat er zonder jou niets bestaat.
Dat ‘jou’ kun je op jezelf betrekken als persoon, individu. Maar daar gaat het juist hier niet over.
Zonder bewustzijn geen werkelijkheid.
Dan beginnen velen weer te verwijzen naar dat we het brein zijn.
Maar je hebt een brein en bent – oneindig – bewustzijn.
In de oneindigheid van het bestaan is er ervaring.
Ervaringen komen en gaan.
De schepping heeft zijn bestaan in jou. Zonder jou valt er niets te ervaren.
De ‘kosmische’ – oneindige - spiegel ben jij.
Ik en mijn ervaring, duidt op de persoon, het brein, het denken.
De werkelijkheid is, dat dat alles verschijnt in niets.
Het brein en het denken zijn slechts onderdeel van wat gezien wordt. En dat alles verschijnt in de kosmische spiegel. Ik Ben is deze spiegel. En deze spiegel is geen bepaald ik, persoon maar het Grote Niets. Dat wat de oergrond van alles is en dat ben jij.
De zogenaamde sensatie van ‘ik ben’ is ik ben zelf.
Je kunt nadenken over ‘ik ben’ maar dat is nimmer ik ben zelf.
Zonder ‘mij’ geen bestaan.
En jouw ‘mij’ en mijn ‘mij’ zijn niet verschillend. Wel het denken en het brein. Er is enkel Ik Ben als de ultieme werkelijkheid. Niet de wereld maar ik ben is het absolute.
Zolang als we denken de wereld te zijn, is ik ben niet gerealiseerd als niet van deze wereld.
Ik ben, is gelijk aan God.

Verdriet

Iets wat we toch allemaal met elkaar delen, hier als mens op aarde?!
Verdriet door scheiding, verdriet door ziekte, verdriet door het plotselinge verlies van een dierbare, verdriet door ruzie, verdriet door pesten, verdriet door ontslag, verdriet door…
Niets menselijks is ons vreemd. De kortste zin de Bijbel is: ‘Jezus weende.’
Aan Alexander Smit werd eens gevraagd hoe het zat met verlies en verdriet: hij zei, dat het na een jaar dan wel welletjes moest zijn!
Jaren geleden werd iemands zoon (/broer/man) vermoord. Ik zag toen zoveel leed. Ik wist niet dat een mens zo kon leiden onder zulk verlies!…
Verdriet kan heel diep snijden in onze ziel.Maar het ruimt ook op, als we verdriet echt haar werk in ons laten doen. Maar een moment van zelfmedelijden kan daar een einde aan maken. Dan wordt verdriet, lijden, mee-lijden, zogezegd. Verdriet is dan niet langer iets wat we ervaren maar een ervaring: ik en mijn verdriet.Toen Jiddu Krishnamurti geheel onverwachts zijn geliefde jongere broer verloor, huilde hij een week lang!… Toen zei K, dat hij en zijn broer een waren geworden.Je kunt ook verdrietig zijn om een gemiste kans. Enzovoorts.Verdriet is een zeer belangrijke emotie. Geen emotie om uit te buiten maar simpelweg echt te onderkennen in onszelf als mens.Misschien ben je wel boos, omdat je verdrietig ergens over bent. Maar zie je dat niet bij jezelf.Heel veel mensen hier in de wereld zijn boos.Misschien is een potje huilen dan beter dan een potje vechten, nietwaar?
ik zeg niet dat JIJ je emoties bent. Maar het ontkennen van emoties in je leven als mens heeft geen waarde.
Jij bent meer dan je gevoelens van pijn, verdriet, afgunst, haat, angst,… Jezus kon boos worden en verdrietig zijn maar we kennen hem bovenal als een mens van liefde. Een mens van God.
Ja, we behoren het licht toe. Emoties mogen nimmer ons gevangen gaan houden. Daar bestaat geen echte excuses voor.

dinsdag 19 maart 2019

Zijn-modus, doe-modus en ‘ik ben’

Je kunt zo onrustig zijn dat je alleen je rust ervaart door iets te doen: de doe-modus.
Je kunt lekker nietsdoen, enkel in stilte aanwezig zijn: de zijn-modus.
Maar bij ‘ik ben’ draait het nergens om dan het zelf: ‘ik ben.’
Ervaringen van dualiteit of non-dualiteit staan niet centraal bij ik ben. Ik ben, staat zelf centraal.
En ik ben is geen een of ander kunstje maar DAT wat je werkelijk bent. Het denken en het lichaam kunnen het niet aanraken.

Agressie roept agressie op

Dat zie je niet alleen in het nieuws, op straat,… maar ook hier op Facebook.
Boeddha en Jezus zeiden beiden: dat haat nimmer haat verdrijft enkel liefde.
Maar wat is liefde? als je bijvoorbeeld van je zeer gelovige of communistische ouders alleen maar moest luisteren!…
En het vanzelfsprekend is om aan oorlog deel te nemen voor jouw zogenaamde vaderland. 
Aan de ene kant wordt jou steeds gezegd te moeten kunnen doden en andere kant wordt jou geleerd te vertrouwen op het rechtssysteem.
We zijn gespleten, net als bij dierenliefde! We zeggen van dieren te houden, je mag nog geen hond kwaad doen en aan de andere kant eten we vlees en vis en vinden dat heel vanzelfsprekend, nietwaar?
De regering vertegenwoordigt niet het antwoord, dan doen de ongeorganiseerde ontwaakte enkelingen, hier en daar aanwezig: bekend of minder bekend. En zij zijn er altijd geweest en vaak vervolgd!
Socrates en Jezus vonden de dood onder het juk van de machthebbers!
Hoe dan ook, jij kan die uitzondering zijn, ook hier op het internet. Waar dan ook kan jij de stem van zelfkennis laten horen! Waar je ook bent, je kent bovenal jeZelf!… Dat wat de Waarheid is en daarom het antwoord! Regeringen zijn doof en oppervlakkig. Wachten op een nieuwe wereld is wachten op een illusie. Slechts door de nieuwe mens kan een andere samenleving ontstaan!…

Je Kan Onvoorwaardelijk Gelukkig Zijn

– Chandra –
“Je kan onvoorwaardelijk gelukkig zijn, geluk kent geen voorwaarden. Dat was een gedachte die ik me in mei 2003 realiseerde. Mijn lichaam leek van binnen uit te imploderen. Er kwam licht vrij dat vanaf mijn hartstreek de weg naar boven vond. Mijn hoofd leek ‘te verdwijnen’ want de energie die vrijkwam, vulde de hele atmosfeer om me heen. Ik was ‘hoofdloos’, zonder gedachtes.
Ik wist een moment niet meer wie ik was als persoon. Maar was me wel honderd procent bewust. Mijn verbondenheid met m’n omgeving, de wereld om me heen, was groot. Er was alleen maar compassie en het besef dat de mens onvoorwaardelijk gelukkig mag zijn.
Ik vulde de hele kamer met m’n energie, de kamer leek in mij te verdwijnen en ook alles wat daarbuiten lag. Mijn partner was een moment ‘onbekend’ voor mij.
Ik herkende hem niet, dit ging ook gepaard met een lichte angst die niet ging domineren. De minuten en uren daarna voelde ik me gedachteloos maar vol liefde en verbondenheid met de wereld om me heen. Dit duurde zeker een week.
Energie bewoog zich rond mijn buikstreek en leek uit te gaan naar de mensheid. De gedachteloosheid hield een half jaar aan. Dit alles noemde hij mijn ontwaken/satori. Ook wel zelfrealisatie.
In die periode kende ik soms ook angst. Ik had gezien dat ik ‘bodemloos’ ben. Dat de grond waarop ik me bewoog al die jaren, alleen maar gedachtes waren. Gedachtes waarmee ik me had leren identificeren. En waardoor en waaraan ik mijn identiteit ontleende. Maar daarachter, onder, in mij was er die gigantische ruimte van waaruit die gedachtes oprezen. Als een golf die aanzwelt naar een hoogtepunt en daarna volgen veel meer golven. Die zee van gedachtes was nu stil komen te liggen en daar, onder die waterspiegel, lag de peilloos diepe oceaan. Waarvan de bodem niet in zicht was. Dit alles
‘bedacht’ ik niet maar had ik gezien in mezelf en dat maakte me bang.
Ik was/ben ‘niets’. Maar tegelijkertijd juist een volle leegte van waaruit of waarin alles ontstaat. Eigenlijk ben ‘ik’ eeuwig en dat maakt me ondefinieerbaar. Gedachtes keerden terug, maar de illusie van de identificatie niet.
Zonder voorwaarden gelukkig zijn betekent dat er niets voorafgaat aan dat geluk. Het is geen emotie gebaseerd op een prettige situatie. Het is daar, je bent het. Het is een staat van zijn dat bevrijd is van welke associatie dan ook. Dit geluk is overschaduwd door het denken en de afwezigheid van levensvertrouwen. Levensvertrouwen is het innerlijk weten dat we er reeds zijn en dat niets ons daarvan af kan brengen.
Het is het weten dat de kern van ons wezen vrij is. Iedere verstoring van die vrijheid is gecre├źerd door het denken en de identificatie met dit denken en de hieruit voortvloeiende omstandigheden.
De goddelijke staat van de mens is vrij van iedere associatie en behoort daarom niemand toe. Het is er. En behoeft geen uitleg. Het is een ruimte waarin vrede en tijdloosheid samengaan. Het is de hemel die zich binnen onszelf manifesteert.”

Verlichting zonder begin en eind

Een land zonder paden, zoals K al zei.
Je bent er al: ‘zonder begin.’
Kun je het einde van jezelf voorspellen als je niet het lichaam bent?: ‘zonder eind.’
‘Ik zal zijn die ik zijn zal,’ OT.
‘Ik Ben de weg, de waarheid en het leven,’ NT.
Vrijheid bestaat omdat jij er niet langer naar zoekt.
Keuzeloos gewaarzijn vraagt niemand, geen centrum.
Door innerlijke vrijheid komen we uiterlijk als mens tot bloei.
De bodymind kan niet zonder innerlijke vrijheid. Anders zit het gevangen in het zelf geweven web van het denken!
Het denken kan zichzelf niet bevrijden.
Het is de volledige realisatie van ‘ik ben’ die innerlijke vrijheid bewerkstelligt, volkomen natuurlijk, als niemand.
Ik ben niemand.

maandag 18 maart 2019

Vriendschap en familie

De moeder van Ramana Maharshi probeerde hem te van overtuigen terug te gaan naar huis. Dat deed trouwens ook de familie van Jezus toen hij was begonnen met zijn geestelijk werk! Boeddha had zijn gehele familie verlaten, daaronder ook zijn vrouw met pas geboren kind!…
Ook JKrishnamurti had zijn familie (zijn vader) de rug toegekeerd, toen hij zich volledig in liet met de theosofische beweging die hem zag als het nieuwe voertuig van de wereldleraar!
Familie is het nest waarin je geboren wordt. Maar bewustzijn zelf behoort God toe!
Jezus vertelde dat zij die luisteren naar Godswil zijn – nieuwe – familie waren. En om hem te kunnen volgen moest je bereid zijn iedereen achter je te laten, anders zou je hem niet waardig zijn.
Hier gaat het niet om persoonsverheerlijking maar om de Waarheid. Als je God wilt realiseren, maak hem dan ook nummer een.
Zoek geen excuses, zoek geen uitvluchten: maar… Ga voor de Waarheid!
Toen een van Nederlands oudste spirituele boekwinkels – voormalige – Au bout du monde, aan de Singel in Amsterdam, de boeken van Bhagwan (Osho) begon te verkopen en daar in de etalage lagen met een foto van de meester voor op, dat diverse mensen enkel bij het zien ervan verkocht waren en richting Poona vertrokken! De nodige families bleven achter op die manier!… Er stroomden vele tranen, niet alleen van vreugde van de zoekers!…
Vriendschap met God, de verlichting, vraagt beslist om een radicale benadering en geen psychologische. Psychotherapeuten zijn netjes, vergeleken met ontwaakte mensen!… Zij zijn veilig. Je betaalt hen simpelweg! En dan is de klant koning.
Om die reden accepteerde JKrishnamurti dan ook vaak geen geld. Hij wilde geen invloed van de zoeker betreffende zijn werk.
Geld gaat niet samen met God. In deze wereld is geld wel van betekenis om bijvoorbeeld de gasrekening te betalen, nietwaar? Praktische zaken vragen vaak om geld.
Een leraar is onbetaalbaar, wat je hem of haar ook zult schenken. Ook Alexander Smit zei daar iets over: wil je me echt iets geven geef me dan jouw verlichting.
Maar in deze wereld lijkt het allemaal te draaien om familie en geld.
‘Vriendschap met de wereld is vijandschap tegen God.’…
Maar… Jezus, Boeddha, Ramana Maharshi,… trokken niet hun messen en zwaarden tegen de wereld. Maar bloeiden als mens in en door liefde. Zij wezen naar de maan!

zondag 17 maart 2019

Wat is Zelfrealisatie?


God en schepping

God heeft de wereld niet geschapen.
De wereld is er altijd al geweest.
Er viel altijd wel iets waar te nemen.Het leven komt en gaat, de wereld komt en gaat maar… dat is altijd al geweest!Het leven heeft in werkelijkheid geen oorsprong.Natuurlijk zie je zonnestelsels komen en gaan. Melkwegen komen en gaan, et cetera.Maar in de Oneindigheid was altijd al beweging!De geest was er ook altijd al, net als leven wat we energie noemen. Zij hebben elkaar altijd be├»nvloed.Op die manier heeft God zich (mede)gebogen over het ontstaan van de planeet, die aarde heet.Ik geloof in de evolutietheorie van Charles Darwin. Een man die zelf niet wist dat God nu wel of niet bestond.Ik geloof ook dat de geest materie kan be├»nvloeden. Denk maar aan het placebo-effect!De geest heeft geen ontstaan gehad, net als materie/energie geen ontstaan heeft gehad.Als wij van andere planeten komen, waar komen die planeet-‘bewoners’ dan weer van? Et cetera!… Er was altijd al sprake van leven in welke vorm dan ook. Ook bewustzijn was reeds het geval.Boeddha leerde niet dat er geen God was maar hij geloofde ook niet in een schepper! Want dan zou deze God onderdeel zijn geweest van zijn eigen schepping! Dus onderworpen aan zijn eigen wetten!…Bewustzijn is niet in conflict met de zogenaamde schepping. Er is leven in bewustzijn. En de denkgeest be├»nvloedt het leven en het leven de denkgeest. Dat’s alles!

Zelfrealisatie

Wat is het geheim van jezelf vinden?
Dat jij niet de wereld bent maar er wel in.
Dat je DAT bent, wat ook God wordt genoemd of ‘ik ben’.
Wanneer ‘ik ben’ opduikt, wat is dat dan?
Iets dat een onderdeel is van denken en/of lichaam?
Je kunt direct zien en ervaren dat ‘ik ben’ niet het denken en het lichaam is. Als je dit niet direct hebt gezien, niet echt hebt gerealiseerd, identificeer je je heel makkelijk met gedachten, gevoelens en het lichaam. Want het zelf kan zich er niet met zekerheid van onderscheiden!
Zelfrealisatie is geen een of ander geloof, is geen keuze. Zien is praktijk.En wat de droomloze slaap betreft: kun jij jezelf herinneren dat je er niet was?Het zelf is niet van deze wereld.Niet alles is een. – Wel als je van de wereld bent! Want als je de bodymind bent ben je van deze wereld en zoals je weet is de wereld materie of wel energie. Dan is alles energie wat jij waarneemt. De bodymind en de wereld zijn een.God is als de zon. De aarde kan de zon niet aan. De zon omarmt hoogstens op zijn manier de aarde.‘Wanneer ge DAT gekend zult hebben, zult ge nooit meer in verwarring zijn; en O Arjuna! door de macht van die wijsheid zult ge al deze mensen zien als ware het uw eigen zelf en daardoor als Mij.’ – Bhagavad Gita 4:35.‘Hij die de goddelijke waarheid omtrent Mijn geboorte en leven realiseert, wordt niet meer wedergeboren; en wanneer hij zijn lichaam verlaat, wordt hij ├ę├ęn met Mij.’ – Bhagavad Gita 4:9.Mensen die niet het zelf hebben gerealiseerd, denken hoogstens vanuit hun niet ontwaakte bodymind: zien de wereld nog altijd aan als zichzelf. Eenheid vinden zij door hun denken. En als een bepaalde ervaring! Het Zelf vertegenwoordigt geen tegenstelling: ik en de wereld. Maar is ook niet van de wereld! In God bestaat geen tegenstelling. Als je Niets bent, waar zit dan het verzet of de begeerte naar de(ze) wereld?‘Ik ben’ is niet van deze wereld maar je kunt denken, geloven van wel maar dat is dan onwetendheid.

Droomloze slaap

Zelfrealisatie

Hier een mogelijke checklist om het een en ander duidelijker te krijgen:
– Hoe zit het met jouw zelfrealisatie?
– Heb jij rechtstreeks gezien en ervaren dat je niet het denken bent en het lichaam?
– Als je dit niet direct hebt gezien, niet echt hebt gerealiseerd, identificeer je je heel makkelijk met gedachten, gevoelens en het lichaam. Want het zelf kan zich er niet met zekerheid van onderscheiden!
– Zelfrealisatie is geen een of ander geloof, is geen keuze. Zien is praktijk.
– Het zelf is bovenal zichzelf.

zaterdag 16 maart 2019

Denken

Je kunt er niet omheen, om je eigen denken of dat van een ander.
We zijn denkende mensen.
Dat denken net als geld niet gelukkig maakt is een feit maar misschien wel wat gelukkiger, want wie niet goed nadenkt kan behoorlijk vallen.
Denken is niet wat we zijn maar weerspiegelt wel onze relaties met anderen. In ons denken zien we de krankzinnigheid ten top!
Krankzinnigheid die je dan weer terug kunt vinden in de samenleving. In bijvoorbeeld Hitler Duitsland dachten mensen na hoe ze zo snel mogelijk van al die joden konden afkomen! Dit denken was natuurlijk ziek.
Onze geest kan ziek zijn. Net als ons lichaam kanker kan hebben.
Er zijn mensen die zeggen dat de geest niet ziek kan zijn. Maar over welke geest hebben we het dan?
De hele leer van Boeddha wordt weleens samengevat met: Het goede te doen, het kwade te laten en de geest te zuiveren.
Hoe zuiveren we onze geest?…
Door gevoelig te zijn voor wat is. De bereidheid te hebben om waar te nemen.
De mensen die bezig waren met het zogenaamde jodenprobleem, dachten slechts beperkt na. Wilden zien waarnaar ze verlangden.
Waar verlang jij naar, als je denkt aan iets of iemand?
Ons denken lijkt het spoor te volgen van onze verlangens en die kunnen behoorlijk afwijkend zijn!

Volgens de Boeddha was (is) verlangen dan ook de oorzaak van ons lijden.
Toen Jezus voor veertig dagen de woestijn in ging om te vasten, werd hij behoorlijk geconfronteerd met allerlei denkbeelden en verlangens. Boeddha koos voor zijn verlichting een rustige plek in de natuur onder een boom. Daar werd hij verzocht door Mara op diverse manieren. Net als Jezus zo’n vijfhonderd jaar later, weerstond hij de verzoeking met glans.
Het zijn onze verlangens die op hol kunnen slaan en ons mee kunnen voeren naar de diepste duisternis van het bestaan!
JKrishnamurti zei dat alle verlangens een pot nat zijn, ook onze verlangen naar verlichting. En wat gebeurt er als je niet meer verlangt naar de verlichting? Dan ga je volgens mij simpelweg waarnemen en gewaarzijn is juist jouw ware natuur. In dat gewaarzijn bestaat vrijheid, die niet gevonden kan worden met het denken. Het denken is een herhaling van zichzelf, het bekende, kennis, herinneringen en… verlangens!
Liefde, stilte, niets,… kunnen onze geest genezen: weer op het juiste spoor krijgen. Een spoor dat niet leidt naar de vernietigingskampen.

Anti-Guru?

Ik heb mensen gezien die anti-alcohol waren betreffende hun man of vader en later zelf een probleem kregen met alcohol!
Ook Andrew Cohen had heel veel kritiek op de zogenaamde verlichte zielen. Hij vond dat hun gedrag niet klopte, niet in overeenstemming was met de realisatie. Dat vond ie vreemd! Hij geloofde dat iemand die zegt verlicht te zijn ook zulk verlicht gedrag dan moet verspreiden. … Nou dat heeft ie geweten! Hij werd zelf op een gegeven moment afgeserveerd door zijn volgelingen!…
Kijk dus uit waar tegen je je verzet!
Net of dat het leven zegt: ‘Goed, kritiek is OK maar je moet niet overdrijven want we zijn allen mensen. En denk je van niet? Dan komt nu hier jouw show!’ Geen begrip hebben, kan dus een gevaar voor jezelf gaan opleveren. Zoals Christus al zei: Kijk uit met je oordeel over anderen! Toch had ie wel degelijk kritiek!…
JKrishnamurti zei dat de mens goedgelovig is: dat bewijst deze – zeer bekende – trailer wel: https://youtu.be/OXUzG6YKuvo van Kumare!
Kan je het de mens kwalijk nemen dat ie zo graag dat ziet, wat ie wil zien?
Ik ben dus niet anti-guru maar ik geloof niet in guru’s met hun ashrams, wel in het simpele leraarschap. Sprekers die de moeite nemen om hun boodschap onder de mensen te brengen, omdat zij nu eenmaal iets willen aandragen waarvan zij hebben gezien, begrepen dat veel mensen daar behoefte aan hebben.
Toen ik Osho (destijds Bhagwan) zag, leek ik een nieuwe Jezus te zien. Hij zag er zo eenvoudig uit! Sprak zo helder!… Hij was simpel gekleed, in het begin. Beslist geen showman en hij sprak zich uit tegen alle ismen! … Toen, kwam er op een gegeven moment een boekje uit: Book of Rajneeshism! Een nieuwe religie met als kern: leven, lachen en liefde!
Bhagwan Shree Rajneesh was zelf in de val gelopen, dat was toen in Amerika met Sheela!… (De interessante en confronterende Wild Wild Country zesdelige documentaire op Netflix gaat daarover.)
Goh, wat zijn er toen veel mensen afgeknapt!… En Osho moest Amerika verlaten!…
Ik vernam… dat zelfs Alexander Smit zijn mensen een mala liet dragen met een fotootje van hemzelf erin!…
Krishnamurti bleef zijn hele leven lang kritisch betreffende guru’s en hun volgelingen! Maar werd er niet zelf eentje!… Toch wordt hij ook op een zekere manier vereerd door zijn vrienden!…
Volgens mij hoort het guruschap niet meer bij deze tijd. In deze tijd dat Sint en Piet ook worden bekritiseerd en #metoo opdook!  Maar laten we het kind niet met het badwater weggooien! Nu is de roetpiet in opkomst! En vrouwen vragen nog altijd om – gezonde – aandacht!…

donderdag 14 maart 2019

Gratis e-book Leela

je bent niet verantwoordelijk


Kill the Buddha

Wanneer je een boeddha op je pad tegenkomt, dood hem dan, is een bekende zen-gezegde!
Sommigen nemen deze uitspraak letterlijk: Er zijn aanslagen geweest op de historische Boeddha, op Osho, op Jiddu Krishnamurti, Socrates werd vermoord en Jezus,…
Maar het betreft dat je niet voorbij moet gaan aan jouw innerlijke boeddha. Sommigen zijn al blij met het vinden van een uiterlijke boeddha, verlichte!… Zij geloven bijvoorbeeld dat ze hetzelf nog niet kunnen worden, niet in dit leven.
Dat gezegde zegt, weg met die uiterlijke boeddha!
‘Maar wee u, schriftgeleerden en Farizee├źn, huichelaars, want u sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen; u gaat er immers zelf niet binnen, en hen die er binnen willen gaan, laat u er niet binnengaan.’ – Jezus volgens Mattheus. Ja, sommige ‘boeddha’s’ zijn valse leraren en zullen enkel een dwaalleer doorgegeven! Het zijn mogelijke zakkenvullers en mensen die slechts uit zijn op aanzien!…
Toch kun je volgens mij een uiterlijke boeddha niet zomaar afwijzen. Eerst zul je de feiten – zover mogelijk – onder ogen moeten komen. Want er is niets mis met een boeddha, alleen als het ten koste gaat van jouw innerlijke verlichting! Je hebt cultus omtrent een persoon waarvan beweerd wordt dat hij/zij verlicht is, volgens mij lijkt dat meer op een speelkwartier of zoiets! Het vraagt moed om alleen te staan in waarheid. Maar we hebben het verschrikkelijke bijgeloof dat je mensen die iets te geven hebben ook moet vereren! Het verheerlijken geeft blijkbaar onszelf dan het gevoel van een zekere zekerheid, waarin weet ik dan niet…
Dus wanneer je een boeddha wilt opruimen zou je hem toch eerst in de ogen moeten zien. Sommige mensen hebben enkel vooroordelen naar alles en iedereen dat maar beweert verlicht te zijn of gerealiseerd. Ze verwerpen iedere leraar en volgens mij daarbij ook hun eigen innerlijke leraar. De innerlijke leraar is iets anders dan je denken-denken. Het heeft ook weinig zin om tegen zogenaamde autoriteiten te zijn en je eigen innerlijke autoriteit daarbij te ontzien.
De innerlijke boeddha vraagt aandacht maar kan in mijn ogen onmogelijk in strijd zijn met een boeddha buiten jezelf. Er is immers maar een boeddha!
Namaste!

Je bent niet verantwoordelijk

Voor wat en waarom?
Voor de wereld. Omdat je niet de wereld bent.
De wereld kan prima voor zichzelf zorgen. ‘Ik en de wereld’ helpt de wereld niet!
Als jij denkt de wereld te moeten helpen, help je haar niet.
Alleen vanuit keuzeloos gewaarzijn is er geen sprake van een of andere innerlijke autoriteit die wel denkt hoe het moet!
Ruim 7 miljard mensen weten hoe het moet, vanuit hun nationalisme en/of geloof! Het stammenbewustzijn regeert de wereld. Je vindt het stammenbewustzijn ook bij jou in de straat, de ene familie naast en misschien tegenover de andere, nietwaar? Of voetbalsupporters, de ene club die de andere zeer vijandig gezind is!…
Waar is dat keuzeloos gewaarzijn, de moed of inzicht om niemand te zijn?
Waar is die oneindige – innerlijke – ruimte die samenleven nodig heeft?…
Ik begrijp dat mensen zich geroepen kunnen voelen om iets te doen maar Jezus waarschuwde al: Als je de splinter uit het oog wil verwijderen bij je naaste, haal dan eerst die balk uit je eigen oog!… Vertelt Byron Katie ook niet zoiets?!…
Wie iets of iemand wil zijn voor deze wereld, zal toch eerst aan zichzelf behoren te sterven, lijkt me. Zoals een tarwekorrel in de aarde aan zichzelf moet sterven om aan de aarde te ontsnappen en de hemel te bereiken!

woensdag 13 maart 2019

Eenheid

De wereld die we waarnemen valt onder tijd. Materie bevat tijd. Er is altijd een proces gaande. Als alles energie is, is op die manier alles een.
Als er wisselwerking bestaat tussen alles wat de wereld vertegenwoordigt, is er eenheid op die manier.
Maar eenheid wordt vaak op een religieuze manier gebruikt: dat wij allen een zijn. Dat het leven een is. Maar in de natuur doet alles zijn best om te overleven en dat betekent moord-en-doodslag, dat betekent flink wat ellebogenwerk. Dat betekent misleiding en diefstal. Dieren stelen ook van elkaar! Dat betekent aanpassen of sterven.
NOS vertelt een wereld van verschrikking! De mensheid een?
Wat ik deel met mijn naaste is de behoefte aan: eten, drinken, een dak boven mijn hoofd, kleding, medische zorg,… Daarin zijn we een!
Maar ik zie niet overal liefde en de behoefte om echt alles met elkaar te delen! Je ziet vooral berekenendheid, slimheid, politiek,… en ook wel onbaatzuchtigheid.
De Waarheid is daar waar we zijn maar als deze waarheid niet gezien wordt, wat dan?
Als God liefde is en we ervaren dat niet als ons ware zelf, wat dan?
Mensen beweren dat God achterhaald is of zijn wij zo dom en eigenwijs dat we liever onze verlangens botvieren dan God echt willen leren kennen?
Ja, God is dood, als we God negeren in ons leven!…
Je kunt als agent ook de wet negeren, bestaat er dan geen wet?
In en door liefde is alles een.
In liefde is geen weerstand.
Er zijn mensen die beweren dat er geen vrije wil bestaat. Dat kan hen dan mooi uitkomen, als zij in het verleden de meest verschrikkelijke dingen hebben ‘moeten’ doen, bijvoorbeeld voor hun regering!…
Uit een onderzoek bij studenten bleek, dat zij die geloofden in een vrije wil beter presteerden.
Volgens mij is er zat vrije wil, onwil en geen keuze. Voor ieder wat wils!…
Als we alles gadeslaan, zijn we dat alles dan ook of verschijnt dat alles slechts in ons?
Als we alles zijn wat we waarnemen, dan is er op die manier eenheid.Als ‘ik’ als subject niet het object ben maar er geen verzet in mij is naar alles wat ik waarneem, dan kan je niet echt spreken van dualiteit!Ik en de wereld, is volgens mij een illusie. Maar dat je de wereld bent ook. Je bent wel in de wereld maar niet van de wereld. Omdat wat jij werkelijk bent zich nergens tegen verzet en zich nergens aan hecht. Zoals een spiegel in werkelijkheid altijd leeg blijft, omdat zich niets in de spiegel kan hechten wat je daar ook ziet verschijnen.De spiegel is niet in conflict met zijn inhoud. Is zogezegd een met zijn inhoud.Voor God is alles een, omdat God liefde is en in liefde geen ervaring bestaat van afgescheidenheid.Maar de wereld verkondigt een heel andere eenheid: eenheid door nationaliteit, eenheid door geloof, eenheid door stam, eenheid door…Eenheid vind je niet in en door de wereld maar door God te verwerkelijken, als je ware zelf.
Maar doe geen moeite, want je bent er al.
Doe geen moeite, want God heeft jou nimmer verlaten.
Doe geen moeite, want aan vrijheid gaat vrijheid vooraf.
Doe geen moeite wat je bent DAT, wat je zoekt.
Er is enkel DAT.