vrijdag 22 februari 2019

Oordelen

Het valt me altijd weer op, dat zij die tegen oordelen zijn, hen oordelen die wel ‘geloven’ in oordelen.‘Jij mag niet oordelen.’ …
Doet me ook weer denken aan homohaters, die dan gehaat worden!
Kunnen we onszelf geheel onttrekken aan dat soort van onzin?
Jezus waarschuwde al: Haal eerst die balk uit je eigen oog, voordat je anderen wil helpen de splinter uit hun oog te halen.
Met andere woorden: Kijk naar jezelf voor dat je naar anderen kijkt.
Dat geldt voor alle partijen: zij die wel en die niet geloven in oordelen. OK?
Jezus was niet geheel tegen oordelen, zoals men weleens beweert. Er staat in het Nieuwe Testament, zoals in Johannes 7:24: 
Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel.’ … Op een andere plek zegt hij: Oordeel niet omdat jij niet geoordeeld wordt maar als je toch oordeelt, laat dan je oordeel geheel waar zijn.
Hij was beslist niet voor oordelen, hij waarschuwde daar regelmatig over. Maar… als je het toch doet…
Heel veel van wat we zeggen over anderen, is vaak ook een verwijzing naar onszelf maar niet per se altijd.

Rechters oordelen, schoolmeesters, dokters,… Ja, dokters kunnen behoorlijk negatief zijn terwijl er dan toch nog hoop blijkt te zijn voor de patiënt! Wonderbaarlijke genezingen komen voor!… Ik heb ze met mijn eigen ogen gezien en gesproken met hen die het overkomen is, ook met de genezers.
Ouders oordelen ook. En zij die beweren niet te oordelen, vallen in mijn ogen door de mand met hun passief-agressief-gedrag.
Duiven blijken mensen die hun onaardig gezind waren vervolgens op grote afstand te herkennen.
Ik vergeet ook vaak mijn eigen oordelen. Dan zie ik weer iemand maar denk dan geen seconde terug aan het voorval!… Achteraf herinner ik me het dan weer opeens, hoe ik dacht over hem of haar!… Ook een ‘manier’ om elkaar weer een kans te geven, nietwaar?
Vergeven!… We doen er allemaal aan. Jezelf vergeven of hen die heel dicht bij je staan. Maar mensen maken er ook een potje van, met vergeven. Dan kan het kwaad simpelweg opnieuw geschieden alleen maar omdat we zo graag wilden vergeven!!
Vergeven is eigenlijk op een andere manier oordelen, lijkt me.
In mijn ogen is iedereen al vergeven bij het begin, ontstaan van deze aarde. Als we God toebehoren, als we allen op weg zijn naar het licht, dan mag dat op geen een manier worden tegengehouden door de hemel, zogezegd. Het is dan ook niet God die oordeelt maar onze eigen werken. In de Bijbel staat: Wat je zaait zul je oogsten. En in het Oosten spreken ze over karma.
Ik sprak weleens over de armoede in India met een Indiër. We waren nog in India op dat moment en waren een tas aan het kopen, op de luchthaven. De verkoopster zei dat het allemaal niet echt toevallig was, het enorme onderscheid tussen arm en rijk. Als Westerling zie je gewoon dat iemand niets heeft!…
Mijn advies is: maak van je hart geen moordkuil. Wees niet schijnheilig. Wees vriendelijk maar toch ook eerlijk. Maar weet, dat alles wat je zegt (of schrijft) ook naar jezelf terug kan werken. Soms geheel onverwachts.
Vergeef zoveel je wil maar laat anderen niet onnodig lijden door jouw goedheid. Zoals de Kerk haar priesters heeft vergeven die dan vervolgens elders door gingen met hun verdorven praktijken.
Liefde zelf is vrij van kennis, vrij van het verleden, maar verzet zich niet tegen de feiten zoals ze zijn. In liefde is geen leugen. Als je zegt lief te hebben kun je onmogelijk bang zijn voor confrontatie.
Liefde zorgt ervoor dat waarheid niet alles verbrand. Waarheid zorgt ervoor dat liefde geen vlucht wordt. Maar dit is een spontaan proces, een natuurlijk gebeuren!…

Geen opmerkingen:

Een reactie posten