donderdag 28 februari 2019

Emotie(s)

Liefde is geen emotie, woede wel.
Angst ook en jaloezie!…
Iemand aardig vinden valt volgens mij gewoon onder een bepaalde emotie.
Liefde is onpersoonlijk, direct en beslist niet van deze wereld.
Woede is volgens mij de basis emotie.
Denk maar aan het bekende vecht- of vluchtgedrag.
Zonder een natuurlijke kwaadheid overleef je het hier niet op aarde, in de stof!
Ieder wezen in de natuur, plant en dier, heeft een of andere verdedigingsmechanisme.
Als je emotioneel gezond in elkaar zit, heb je geen problemen met woede. Maar als je bang bent voor je eigen woede… Als je bang bent voor je emoties…
Ben je heer of meester in je eigen huis of niet?
Verdriet, angst, boosheid,… horen bij ons menszijn. Angst voor onze eigen emoties maakt ons niet gelukkig!…
Je fixeren op liefde maakt jou nog niet gezond en gelukkig.
Ja, liefde is mogelijk van alles het belangrijkste!
Liefde is weg en doel.
Maar liefde weerhoudt ons ook om bang te zijn voor onze emoties.
In liefde kan alles zijn, natuurlijk zijn, nietwaar?
Maar je kunt denken van niet. Dan is het denken een probleem en niet je emotionele wereld.
Het is belangrijk echt te kunnen kijken naar jezelf, zonder ook maar iets goed te praten. Beter te maken dan het in werkelijkheid is. Ja, woede kan schadelijk zijn, voor jezelf en anderen. Daarom is het belangrijk jezelf bovenal te kennen als liefde zelf.

Woede

Ik hoorde eens een leeuw van dichtbij brullen. Wauw, tjeetje!… Ik had meteen een enorm respect voor dat dier!
Heel veel mensen kennen ook niet hun kat. Overdag vooral een lief-diertje maar s’nachts echt een roofdier maar dan slaap jij.
Zo kan het zijn dat jouw woede nooit echt gewekt is, sluimert maar wel degelijk bestaat. Misschien heb je een heel softplaatje van jezelf, tot op een dag iemand aan je kind komt of je partner vreemd gaat of… Dan leer je mogelijk geheel plotseling jezelf kennen op een geheel andere manier.
Mensen kunnen beweren dat liefde alles is maar kom niet aan hun…!!
Ja, we lezen in het evangelie ook dat Jezus van Nazareth, de ‘klusjesman’, ook boos kon worden en dingen bij naam kon noemen!…
Niets menselijks is ons vreemd.
Is de leeuw een eng dier of gewoon zichzelf en een dier waar je maar beter rekening mee kunt houden, niet bij in slaap behoort te vallen?!
Is woede slecht of denken we dat het slecht is?

Demon

‪Als je je eigen demon hebt ontmoet en er vrede mee hebt gesloten ben je instaat de demon te zien bij anderen en deze volledig de baas te zijn. Omdat je deze werkelijk ook in de ogen kunt zien! Maar hier kun je het niet mee eens zijn. ‬

woensdag 27 februari 2019

Struikelen over satsangs

Je gaat misschien voor de rust en ontspanning naar een satsang. Een uitje in de plaats van een lekkere sauna. Of je hoopt op wat contact te hebben met de mensen daar, het liefst een leuk gezicht te ontmoeten.
Misschien vind je de leraar wel leuk.
Maar hoe zit het met de waarheid? want satsang betekent een ontmoeting in waarheid.
Als onze liefde voor de waarheid niet nummer een staat dan lijkt mij dat een satsang niet meer is dan een uitje!…
En de waarheid is daar waar jij bent. Nu kan je daar enorme moeite mee hebben en zo’n leraar wijst dan lekker steeds naar jezelf. Je wordt op jezelf teruggeworpen.
Maar een kerkdienst kan ook prima werken, want er zijn sprekers die behoorlijk kunnen zagen aan je stoel waarop je zit maar als je vroeger al naar de kerk Moest dan lijkt me dat weer geen echte keuze!…
Goed, maar niet iedereen die daar zit in het midden is ook gerealiseerd. Wat dan? En als de persoon ook nog een dwaalleer verkondigt, wie maakt dan nog het onderscheid?
Wanneer is er sprake van inzicht, zelfkennis?
Binnen zen wordt vaak beweerd dat het zitten zelf dan al de verlichting is. Niet dat er nog iets moet openbaren. Zitten kan pijnlijk zijn: prima. Zitten kan leuk zijn: prima. Zitten kan… zijn: prima.
Kunnen we voorbij de gedachte gaan van afgescheidenheid en non-dualiteit? Gewoon kijken naar jezelf. Verder niets: een leven zonder conclusies. En betekent dat juist geen vrijheid, vrij zijn?

dinsdag 26 februari 2019

Godmens

De Bhagavad Gita is toch echt een belangrijk boek binnen de Advaita Vedanta. De hoofdrol in dat boek is weggelegd voor Krishna. Zoals Jezus de hoofdpersoon is in het Nieuwe Testament.
De Bhagavad Gita wordt ook wel de bijbel genoemd van India.
In de BG staat dat God kan neerdalen. Dat God in de mens kan neerdalen. Dat God het ware zelf is.
Een voorbeeld van een interessante tekst:
‘Mijn handelingen binden Mij niet, noch ook begeer Ik iets van hetgeen zij kunnen brengen. Hij die Mij aldus in zichzelf waar maakt, wordt niet de slaaf van actie.’ (BG 4:14.)
God is niet van deze wereld en toch kan hij er in verschijnen.
Da Free John noemde zichzelf ook Avatar. Sanskriet voor God die neerdaalt.
Zie jij jezelf op die manier, als niet van deze wereld en hoe weet je dat dan?
Da zei: ‘I Am your own True Self-Nature Appearing within the dream to Awaken you. I Am your Awakening, and your Always Already Conscious State.’
Het idee van de Godmens, is al oud. Behoort niet alleen India toe of Israel/Jezus.
Zelfs de keizers van het Romeinse Rijk wilden op die manier gezien en behandeld worden: als god. Maar die wilden enkel heersen over de wereld.
Ook de duivel bood deze rol aan aan Jezus, tijdens zijn verzoeking in de woestijn maar Jezus weigerde deze rol en macht:
‘Opnieuw nam de duivel Hem mee, nu naar een zeer hoge berg, en hij liet Hem al de koninkrijken van de wereld zien, met hun heerlijkheid, en zei tegen Hem: Dit alles zal ik U geven, als U knielt en mij aanbidt.
Toen zei Jezus tegen hem: Ga weg, satan, want er staat geschreven:  De Heere, uw God, zult u aanbidden en Hem alleen dienen.’ (Mattheus 4:8-10.)
Zijn eenheid met God maakte hem niet tot tiran, dictator. Hij zei ook: Ik ben niet gekomen om te heersen maar om te dienen. Mijn rijk is niet van deze wereld.
Toch hoor je hierover dat leraren/meesters/goeroes uitgroeien tot ware tirannen. Omdat het vereren van mensen niet zonder gevaar is. Denk maar aan voetballers en leden van een koningshuis die behandeld worden als goden. Of modellen en filmsterren.
Verlichting gaat over de ware God in de mens en niet de valse: het ego.
Het ego is alles wat zich verzet tegen liefde.

maandag 25 februari 2019

Hoeren-en-snoeren binnen de Advaitawereld?

Je kruipt met de ene guru na de andere in bed, met hun boeken welteverstaan!
Je laat je steeds weer helemaal in pakken, opgeilen zogezegd.
Je schreeuwt: YES. Ik ook!
Gaat het hele leven niet om het vervullen van onze verlangens?!
Je beweert alles te zijn, je zegt dat alles een is. Ook al lig je misschien in scheiding en heb je naar de NOS gekeken met de meest verschrikkelijke berichten uit onze samenleving.
Je zoekt overal je hoogtepunten, ook hier op Facebook.
Alles gebeurt en jij kunt er helemaal niets aandoen. Maar is dat wel werkelijk zo?
En kan Een leraar niet voldoende zijn, als je nog zoekende bent?

Zonder innerlijk verzet leven


'Keuzeloos gewaarzijn'

Dit begrip, omschrijving is vooral bekend geworden door Jiddu Krishnamurti (1895 India – 1986 Amerika). Door Jan Foudraine (Swami Amrito) ook wel omschreven als: anti-meester!
Het klopt, JK wilde geen volgelingen. Verwierp goeroes. Maar dat niet alleen, hij verkondigde ook geen bepaalde weg naar de verlichting. Zijn bekende woorden zijn dan ook: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’ En, ‘Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf.’
Gisteren bezocht ik in Alkmaar het centrum Zenit dat tegenwoordig in handen gekomen is van iemand anders, een dame. Nu heet het centrum Drops of happiness. Daar was gisteren een videobijeenkomst georganiseerd door Pim Kuiper (zie video: https://youtu.be/P8xn5MUAxs0).
We keken met elkaar naar een zwartwit opname, lezing van JK. Je kon met een Nederlandse vertaling (aan elkaar geniete A4tjes) het volgen. Maar Krishnamurti is vrij goed te volgen ook zonder vertaling. Hij nodigde de luisteraars uit zelf na te denken. Hij vroeg bijvoorbeeld wat de oorzaak van angst was. En hij zei daarbij dat je dan niet moest gaan wachten welk antwoord hij zou gaan geven!… Toevallig liep toen de dvd vast, een oudje zei Pim later, 26 jaar. We waren al een tijdje aan het kijken en luisteren en ik stelde voor dan dat dan ook te gaan doen met elkaar, direct met elkaar na te denken over de mogelijke oorzaak van angst in ons leven.
Tijd en denken werden als optie naar voren gebracht.Het denken aan de toekomst, wat kan gebeuren.
En juist, het denken dat projecteert!…
Goed, met elkaar gingen we even de diepte in zonder een antwoord te hebben op dat moment van JK. Maar het kon eigenlijk niet beter, want we waren zelf echt even met elkaar goed in gesprek!
JK even alleen als aangever!
Pim Kuiper organiseert, met behulp van de Stichting Krishnamurti Nederland, bijeenkomsten in Haarlem, Alkmaar en Amsterdam. Voor meer info: https://www.krishnamurti.nl/
Ja, wat is keuzeloos gewaarzijn?
Dan is er volgens mij sprake van niemand, geen centrum, enkel gewaarzijn.
Maar volgens mij zei JK dat ook.

zondag 24 februari 2019

Non-dualiteit en lijden

Het gaat om DAT en niet om het lichaam, noch de bodymind.
Jouw identificatie met gedachten, gevoelens en lichaam versterkt dan ook de pijn en worden verslavingen onvermijdelijk. Of dat het hier nu gaat om meer koffie drinken of meer snoepen of meer eten, of meer alcohol,…
De grote Boeddha zei het al: Het leven houdt lijden in.
Hij leerde dus dan ook niet te vluchten in allerlei verslavingen maar het zelf/ik/ego te achterhalen. De eerste stap is het onderkennen van lijden. De aanwezigheid niet ontkennen, wegpraten of wegeten et cetera.
Zolang als je het lijden onderkent zul je ook echt zoeken naar de Waarheid.
Hij noemde deze waarheid, het uitblussen van het zelf. Maar als jij denkt, Jantje te zijn of Joop of Truus of Mathilda,… dan heb je een probleem! Want volgens hem was er geen constante factor in de mens wat je als zelf zou kunnen beschouwen. Het zogenaamde zelf is in verandering, vloeibaar, heeft geen vaste vorm, zoals hout, aarde, steen, water,… Je kunt eigenlijk niet zeggen wat het is. Er is wel sprake van een zelf maar niet in naam en vorm. Je kunt als Jantje denken dat je iemand bent, innerlijk bestaat er een Jantje.
Misschien kun je het vergelijken met water, sommige mensen ervaren dat zout of zout of zuur of als lemon, appelsap, et cetera. Dat schijnt dus een illusie te zijn. Net als een spiegel nimmer gelijk is aan zijn inhoud.
Jantje is niets anders dan de smaak en kleur van dat water. Maar water verandert. Neemt oneindig alles op en duwt oneindig alles uit zichzelf dan weer weg.
Zoals liefde zich nergens tegen verzet en zich nergens aan hecht. Maar deze liefde is geen persoonlijk bezit. Kun je geen persoonlijke naam geven. Toch is Het er.
Boeddha leerde vriendelijk te zijn naar alle levende wezens.
De oorzaak van lijden omschreef hij ook als: verlangen en onwetendheid.
In onze onwetendheid en verlangen doen we dingen die we maar beter niet hadden kunnen doen.
Boeddha kende extreme rijkdom en extreme armoede. Hij had deze twee zaken uitvoerig ervaren in zijn leven als mens. Beiden verwierp hij.
Een verlichte of zoeker hoort het uiterste te vermijden. Eet niet te veel of te weinig. Slaap niet te veel of te weinig. Enzovoorts.
Maar in onze onwetendheid en verlangen zoeken we vaak het uiterste. Hij kende dat uit eigen praktijk maar het had hem niet vrij gemaakt. Het had hem niet de verlichting gebracht!
Hij leerde niet dat er een God bestond. En als er een bestond, dan zou deze absoluut geen oog hebben voor zo’n nietig wezen als hij.
De discussie over God vond hij te metafysisch. Hij wilde niet dat zijn leerlingen zich bezig hielden met metafysische onderwerpen. Lijden zelf en het beëindigen daarvan, vond ie niet abstract of vergezocht!…
Je kunt iets doen aan je lijden.
Nirvana als de oplossing.
Dan is er niemand meer die zich ergens tegen verzet of zich ergens aan hecht. Zit juist niet het meeste lijden in ons verzet tegen het leven of in het najagen ervan?
Zelfs Alexander Smit gebruikte de woorden van Boeddha toen hij sprak: …Zoeken wat je niet hebt. En je verzetten tegen wat je wel hebt.
Houdt het midden geen vrede in?
Non-dualiteit, niet-tweeheid,… kan ook inhouden dat er in wezen geen verzet is, geen dualiteit. Geen: ik en het leven. Maar ben je dan het leven? Ook als je je nergens aan hecht?

zaterdag 23 februari 2019

Wetenschap, psychologie, filosofie, esoterie,… en zelfkennis

Zelfkennis is geen kennis uit een boekje. Noch wetenschappelijk, noch filosofisch, noch…Zelfkennis gaat niet over het kijken via de ogen van iemand anders. Het maakt niet uit hoe groot, klein, geleerd, esoterisch,… deze persoon is!
Zelfkennis is direct.
Je vergeet al je gewone kennis.
Je kijkt niet naar het lichaam via je laboratorium. Je luistert niet naar je ademhaling via wetenschappelijke instrumenten. Je kijkt niet naar je gedachten met een psycholoog,.. nee, niets van dat alles!…
Alle conclusies, beschouwingen en informatie over jou laat je los. Je durft en kan alleen staan. Pas dan alleen kan er sprake zijn van zelfkennis, omdat deze nimmer tweedehands is.
Praatjes over hoe onze hersenen waarnemen, gooi je overboord (niet omdat ze waar of niet waar zijn). Je kijkt niet langer via het denken, via het verleden. Je overstijgt het denken.
Zelfkennis vraagt eenvoud. Zelfkennis is radicaal en hier en nu. Zelfkennis is geen bepaald verlangen of angst ergens voor.
Wat gebeurt er als je je niet langer mee laat slepen door allerlei gevoelens en gedachten?…
Wat gebeurt er als er geen verzet is naar de banaliteit en eenvoud van het moment, het bestaan?
Kun jij zonder verzet en tweedehands-kennis aanwezig zijn?
Je zult ontdekken dat je er al bent, dat je al heel bent, dat er al sprake is van helderheid, zien. Je zult haat zien, afgunst, geilheid, verdriet, angst, honger, pijn, hoop, waan,.. En het zal niets langer met jou doen omdat JIJ vrij bent van deze wereld. Dat je wel in de wereld bent maar niet van de wereld. Dat er sprake is van bewustzijn zonder centrum, dat er sprake is van keuzeloos gewaarzijn. Dat er geen sprake is van dat er iemand nog lijdt. Er is niemand om te kwetsen. Lijden is niet iets van wat we werkelijk zijn.
Onvoorwaardelijke vrijheid verzet zich nergens tegen maar identificeert zich ook nergens mee. Dat is een enorm verschil maar dat kan ik onmogelijk aan jou overdragen, dit hier is slechts een vingerwijzing naar Dat, dat wat we werkelijk zijn.
Zelfkennis is een sprong, een sprong in het niets. En als jij ooit dacht iemand te zijn… Controle vraagt iemand, controle vraagt om verlangen of angst. Zelfkennis verwerpt iedere vorm van zelfcontrole. En zien is altijd onbelemmerd geweest.
Keuzeloos gewaarzijn is het begin en einde van alles. Ons menselijk bestaan vraagt niets, helemaal niets om werkelijk tot bloei te komen. 


vrijdag 22 februari 2019

Oordelen

Het valt me altijd weer op, dat zij die tegen oordelen zijn, hen oordelen die wel ‘geloven’ in oordelen.‘Jij mag niet oordelen.’ …
Doet me ook weer denken aan homohaters, die dan gehaat worden!
Kunnen we onszelf geheel onttrekken aan dat soort van onzin?
Jezus waarschuwde al: Haal eerst die balk uit je eigen oog, voordat je anderen wil helpen de splinter uit hun oog te halen.
Met andere woorden: Kijk naar jezelf voor dat je naar anderen kijkt.
Dat geldt voor alle partijen: zij die wel en die niet geloven in oordelen. OK?
Jezus was niet geheel tegen oordelen, zoals men weleens beweert. Er staat in het Nieuwe Testament, zoals in Johannes 7:24: 
Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel.’ … Op een andere plek zegt hij: Oordeel niet omdat jij niet geoordeeld wordt maar als je toch oordeelt, laat dan je oordeel geheel waar zijn.
Hij was beslist niet voor oordelen, hij waarschuwde daar regelmatig over. Maar… als je het toch doet…
Heel veel van wat we zeggen over anderen, is vaak ook een verwijzing naar onszelf maar niet per se altijd.

Rechters oordelen, schoolmeesters, dokters,… Ja, dokters kunnen behoorlijk negatief zijn terwijl er dan toch nog hoop blijkt te zijn voor de patiënt! Wonderbaarlijke genezingen komen voor!… Ik heb ze met mijn eigen ogen gezien en gesproken met hen die het overkomen is, ook met de genezers.
Ouders oordelen ook. En zij die beweren niet te oordelen, vallen in mijn ogen door de mand met hun passief-agressief-gedrag.
Duiven blijken mensen die hun onaardig gezind waren vervolgens op grote afstand te herkennen.
Ik vergeet ook vaak mijn eigen oordelen. Dan zie ik weer iemand maar denk dan geen seconde terug aan het voorval!… Achteraf herinner ik me het dan weer opeens, hoe ik dacht over hem of haar!… Ook een ‘manier’ om elkaar weer een kans te geven, nietwaar?
Vergeven!… We doen er allemaal aan. Jezelf vergeven of hen die heel dicht bij je staan. Maar mensen maken er ook een potje van, met vergeven. Dan kan het kwaad simpelweg opnieuw geschieden alleen maar omdat we zo graag wilden vergeven!!
Vergeven is eigenlijk op een andere manier oordelen, lijkt me.
In mijn ogen is iedereen al vergeven bij het begin, ontstaan van deze aarde. Als we God toebehoren, als we allen op weg zijn naar het licht, dan mag dat op geen een manier worden tegengehouden door de hemel, zogezegd. Het is dan ook niet God die oordeelt maar onze eigen werken. In de Bijbel staat: Wat je zaait zul je oogsten. En in het Oosten spreken ze over karma.
Ik sprak weleens over de armoede in India met een Indiër. We waren nog in India op dat moment en waren een tas aan het kopen, op de luchthaven. De verkoopster zei dat het allemaal niet echt toevallig was, het enorme onderscheid tussen arm en rijk. Als Westerling zie je gewoon dat iemand niets heeft!…
Mijn advies is: maak van je hart geen moordkuil. Wees niet schijnheilig. Wees vriendelijk maar toch ook eerlijk. Maar weet, dat alles wat je zegt (of schrijft) ook naar jezelf terug kan werken. Soms geheel onverwachts.
Vergeef zoveel je wil maar laat anderen niet onnodig lijden door jouw goedheid. Zoals de Kerk haar priesters heeft vergeven die dan vervolgens elders door gingen met hun verdorven praktijken.
Liefde zelf is vrij van kennis, vrij van het verleden, maar verzet zich niet tegen de feiten zoals ze zijn. In liefde is geen leugen. Als je zegt lief te hebben kun je onmogelijk bang zijn voor confrontatie.
Liefde zorgt ervoor dat waarheid niet alles verbrand. Waarheid zorgt ervoor dat liefde geen vlucht wordt. Maar dit is een spontaan proces, een natuurlijk gebeuren!…

donderdag 21 februari 2019

Ontwaakt of niet?

Sri Ramana Maharshi zei dat alleen de zoeker zo denkt: dat de een ontwaakt is en een ander niet. Dat men hem voor ontwaakte zag en men zichzelf niet. Hij echter zag iedereen als gerealiseerd.
Als dat zo is, valt er niets te bereiken, hoogstens dat de waan van niet-gerealiseerd zijn wegvalt.
Je bent er dus al. Maar je verzet je daar tegen. Zoiets als een vis in het water die naar water zoekt. Dat zoeken maakt jou dan ongelukkig en niet dat je niet al gelukkig bent.
Blijkbaar is dat zoeken zo destructief dat we er ons doodongelukkig bij voelen.
Misschien probeer je dat ongelukkige gevoel te hanteren en/of te verdoven door Mindfulness, CBD, wiet, Prozac, alcohol misbruik, zazen, joggen, overdadig snoepgedrag,… wat dan ook!…
Als geluk niet iets toevalligs is, geen prijs uit de loterij maar ons geboorterecht dan zijn we behoorlijk verblind, onwetend.
Het is een feit dat een onrustige geest leed bewerkstelligt.
Een ouder die wacht op zijn of haar kind, dat nog niet thuis is, s’avonds laat, martelt gauw zichzelf met deze mogelijke verschrikkelijke onrust.
Zo kan de zoeker zichzelf martelen geheel of min of meer onbewust.
Feit: je bent er al.
Feit: je neemt al waar.
Feit: dat doet geen ander voor jou.

Maar twijfel zorgt voor verdeeldheid en niet dat we van nature verdeeld zijn. Kijk eens in de ogen van een puppy, een jong kind, of gewoon naar de zon, de wolken,… Zoekt de zon nog ergens naar, naar zichzelf?
Het jonge kind wordt van alles aangepraat en daardoor begint het steeds meer zich onzeker te voelen. Eerst kon het zich vrij en blij voelen,… Maar zoals de waard is, vertrouwt het zijn gasten, en kinderen hebben een groot geloof… Dat geloof wordt makkelijk misbruikt door zogenaamde volwassenen!…
Kunnen we teruggaan naar de basis die eigenlijk nimmer weg is geweest?
Als onze wezenlijke natuur OK is, wat is dan niet zo OK?
Als je niet langer kijkt naar jezelf, winnen anderen terrein in jouw leven, als mens. Als je naar jezelf kijkt, kunnen anderen vertellen wat ze willen maar jij weet beter. Als je geen nee kunt zeggen, word je makkelijk onderdeel van de maatschappij met al haar oppervlakkigheid.
Sri Ramana Maharshi zei als tiener radicaal nee.
Hij wist als ‘kind’ te overleven. Ook had ie daarvoor begrepen niet het lichaam te zijn maar DAT wat niet het lichaam is.
Stilte werd zijn boodschap.
Ja, je bent er immers al.
Een jong kind weet niet dat het ontwaakt is en geniet toch de volle teugen daarvan maar kan zich door zijn onwetendheid over zijn natuurlijke staat niet beschermen tegen het denken, dat als ego zich steeds meer gaat nestelen als een ziekte in zijn leven.
Een goddelijk kind als Sri Ramana Maharshi wijst ons dan daarop! Dat’s alles.

Gewoonten en patronen

Als de denker-denken niet doorgrond wordt als het ego zelf, zullen we beperkt gebruik blijven maken van het natuurlijke brein.
Ook een baby heeft hersenen. Maar kun je bij een baby spreken over een denker? Een baby is volkomen natuurlijk. Alles werkt. Ogen, gehoor, reuk, gevoel, smaak,… Een baby denkt niet, wat zal ik vandaag eens gaan eten.
Bij het ontwikkelen van het ego komen de keuzes, vanuit het denken. Hoe het lichaam ook reageert, het denken regeert (tot zover mogelijk is). Je bent bijvoorbeeld heel erg moe en ziek maar het denken zet aan om toch maar naar het werk te gaan. Misschien uit angst om de baan te verliezen!…
Angst en verlangen zijn het ego eigen. Uit het ego wordt een bepaald verlangen geboren, dat tot een bepaalde actie leidt. Of we handelen vanuit angst.
Een baby is nog volledig spontaan. Er komt geen denker aan te pas.
Denken is niet verkeerd maar wel als de spontaniteit in ons leven eronder begint te leiden.
De denkende mens is verslaafd aan gewoonten en patronen. De computer is daar het ultieme bewijs van (pc is product van het denken). Nu komen we steeds meer in de greep van onze eigen schepping. Schepping vanuit het denken.
De natuur echter is geen product van het denken en daarom is onze verbondenheid met de natuur onze enige hoop nog op een natuurlijk en spontaan leven.
We kunnen leren van een bloem.
We kunnen leren van de zee.
Niet als wetenschappers maar als jonge mensen. Levend.
We leven inmiddels in een tijd van grote verslaving. Gewoonten, patronen, beginnen steeds meer ons leven over te nemen.
Ontdek opnieuw de natuur en jouw deel eraan. Dat we kinderen van de natuur zijn. Ontdek opnieuw de liefde in je leven, als je deze vergeten bent, door opleiding, carrière en winstbejag.
Het hart en het lichaam kunnen geheel spontaan samenvallen, volmaakt een zijn. Het denken kan op de achtergrond zijn werk doen, in dienst van het grotere geheel.
Bij een normaal gezond geestelijk en lichamelijk leven, behoort geen opeenstapeling van verslavingen.

Dood betekent einde controle

Bij de dood verlies je alle controle over je leven.De dood zal volledig het brein vernietigen.
Maar je bent niet je brein.
Dat kun je tijdens het leven ontdekken.
Het denken en het brein zijn een. Het denken gebruikt het brein.
Soms ervaar je het wegvallen van het denken, dan is er rust en lijkt het brein op een laag pitje te komen staan.
Misschien als je heel ziek bent, hoge koorts hebt… denk je heel weinig! Je – het lichaam – ijlt dan vaak…
Er is iets dat denkt het lichaam te zijn, dat denken is geen waarheid op zich. Gewoon simpelweg denken. Je kunt denken het brein te zijn maar ben je dan ook daadwerkelijk (in waarheid) het brein?
De huidige wetenschap beweert over het algemeen dat we het brein zijn maar niet alle wetenschappers zijn het daarover eens hoor!…
Wetenschappers verkeren over het algemeen in een kokervisie. Onderzoeken liever dan ze echt leven. Ze analyseren liever de bloem dan er echt van te genieten.
De wapenindustrie en de farmaceutische industrie is in handen van handelaars en wetenschappers. En welk gevoel krijg je dan daarbij. Dat wetenschappers echt levende mensen zijn?…
De 
Rooms-Katholieke Kerk werd schatrijk met het ‘redden van de ziel’. Nu verdienen andere mensen schatten aan het ‘redden het brein’. Ook aan de Kerk kleeft enorm veel bloed, net zoals aan de handen van de wetenschap!…
Wanneer het denken grip ergens op krijgt, op geloof of wetenschap, verdwijnt de liefde.
Het denken is op zich niet verkeerd, anders zou ik hier niet kunnen schrijven. Maar we zijn niet het denken. We zijn niet het lichaam, brein.
Denken dat je het denken bent, denken dat je het brein bent maakt van zulk denken nog geen waarheid op zich.
Stilte, leegte, niets, niemand,… vertegenwoordigt geen controle. De zogenaamde controle van het denken kan eindigen. Niet alleen bij de dood van het lichaam.
Beantwoord de vraag: ‘Wie ben ik?’… Zelfkennis is immer direct. Zelfkennis is geen opeenstapeling van kennis. Zelfkennis is reeds het geval. ZIEN is onze natuur. DAT wat we werkelijk zijn. Vrijheid is inherent aan ZIEN. Ja, we zijn bewustzijn en bewustzijn is niet afhankelijk van het brein of denken. Puur bewustzijn, ligt voorbij naam en vorm. Ligt voorbij ons zogenaamde verleden. Tijd heeft nimmer invloed gehad op DAT wat we werkelijk zijn.

woensdag 20 februari 2019

Schreeuw om aandacht?...

Waar ligt het echte verschil, als diverse mensen van zichzelf beweren verlicht te zijn? Wat maakt het verschil?
Er zijn ook mensen die van zichzelf beweren piano te kunnen spelen en/of te kunnen zingen maar daar zie je zeker verschil in. Sommigen zingen misschien met hun hart maar…
Hele lieve kleine kinderen kunnen ook zo heerlijk van zichzelf overtuigd zijn. Prachtig!…

Toen Gautama de Boeddha ontwaakte en een voorbijganger vroeg waarom hij zo straalde, vertelde Gautama van zijn verlichting maar de voorbijganger lachte en liep door!…

Toen Jezus vertelde van zijn eenheid met God, vonden heel veel joden dat volkomen onaanvaardbaar!…
Toen Jiddu Krishnamurti de orde om hem heen ophief in 1929, waren velen overtuigd dat hij overschaduwd werd door zwarte krachten.
Osho vertelde dat hij op zijn eenentwintigste levensjaar verlicht werd maar daar vervolgens in het openbaar heel lang over zweeg. Hij zei dat ie dan gelyncht zou worden, als ie tijdens zijn openbare talks daarover zou spreken, er kwamen duizenden mensen op zijn lezingen af, daar in India.
Spreken over je persoonlijke verlichting is een taboe, ook binnen de kerk kun je niet zeggen dat je gelijk bent aan God – al deed Jezus dat wel. En daar hebben ze dan meteen een uitzondering van gemaakt. Ook de nodige boeddhisten geloven niet dat je zomaar een boeddha kan worden, sommigen beweren zelfs dat je daarvoor ook een man moet zijn.
Als jij van jezelf denkt verlicht te zijn, draag jij daar zelf ook de volle 100% verantwoordelijkheid voor, lijkt mij!
Je kunt dan het geloof in jou niet gaan afdwingen bij anderen. Dat maakt juist je verlichting, ultieme zelfkennis, dubieus.
Vertel er gewoon over. Incasseer de klappen die daarop kunnen volgen. Jezus werd erom gekruisigd. Nou, dat zou hier in Nederland wel figuurlijk blijven.
Ik heb een tijdje heel veel zen (auto)biografieën gelezen, uit deze tijd en van heel vroeger. Van mannen en vrouwen. Dan zie je hoeveel mensen geworsteld hebben met het gegeven eigen verlichting, geworsteld met zichzelf en omgeving. Sommigen kregen wel de erkenning binnen het zenklooster die ze zochten en anderen juist niet! Ook wordt er gesproken van satori en kensho, kleine en grote verlichting. Een mooie uitspraak daarbij is: ‘Kleine twijfel, kleine verlichting; grote twijfel, grote verlichting.’
Ja, kan iemand nog wel twijfelen aan zichzelf als ie gelooft dat ie er al volledig is? Als geloof belangrijker is dan observatie, hoe kun je dan nog twijfelen? Dat geldt ook voor aanhangers hoor, zij die zeggen 100% te geloven in hun verlichte leermeester.
We leren dagelijks. We leren altijd. We zijn niet alleen. Anderen kunnen spiegels voor ons zijn.

dinsdag 19 februari 2019

Je bent niets

Je bent geen ervaring.
Maar de mens zelf put wel vanuit zijn ervaring.
De mens zelf is een product van tijd.
Maar DAT wat we werkelijk zijn, ligt voorbij alle tijd.
De wetenschap richt zich op het zichtbare, op wat meetbaar is.
Volgens de wetenschap is het brein god.
En het stopwoordje van de wetenschap is: Het is niet bewezen.
Maar wat ze er dan niet bij vertellen: Dat het tegendeel ook niet bewezen is.
We zijn bewustzijn en hebben een brein maar daar begrijpt de huidige wetenschap nog maar weinig van!
De arrogantie van de kerk in de middeleeuwen die valt nu ten deel aan de wetenschap. Het lijkt op een nieuwe godsdienst met nieuwe priesters!…
Zelfkennis is niet afhankelijk van enig wetenschappelijk onderzoek: het is jouw persoonlijk onderzoek die niemand kan beïnvloeden. Zelfkennis is geen geleerdheid. Zelfkennis is direct.
Het feit dat jij aanwezig bent, vraagt om een zelfkennis die er al is. Geen psychologie.
Nu, staat buiten het laboratorium van de wetenschap. Wetenschappelijk onderzoek vraagt tijd. En jij bent tijdloos, eeuwig, heel. En DAT is geen bepaalde ervaring.

Hoe heilig zijn de verlichten?

Osho zei, dat vleeseters niet verlicht kunnen worden.
Krishnamurti was ook vegetariër maar ik heb hem dat nooit horen zeggen! Wel dat hij niet begreep dat sommige boeddhisten vlees aten. En hij zag vlees als giftig voor het lichaam.
Sri Ramana Maharshi at ook geen dieren. En hij wordt als een van de grootste verlichten beschouwd in non-dualistische kringen. Hij droeg Gandhi een warm hart toe; deze was ook een vegetariër.
Toch zeiden bijvoorbeeld de Boeddha en de Christus, dat wat je mond binnen gaat je niet onrein maakt…
Zijn verlichte mensen schrapers, geldwolven? Zijn verlichte mensen machtswellustelingen?…
Het conflict dat opeens ontstond tussen Andrew Cohen en Poonjaji ging over dit onderwerp: behoren verlichte mensen ook niet echt netjes te zijn? Andrew vond van wel!…
Ikzelf heb Gautama Boeddha altijd bewonderd om zijn grote vrede, grote verdraagzaamheid. Hij verkondigde verdraagzaamheid naar alle levende wezens. Een mens van grote verlichting en vrede.
Daarentegen herkende ik dat veel minder in de Christus, Jezus van Nazareth. Toch werd hij later mijn leraar en niet Boeddha. Omdat ik Boeddha toch te ver van mij af vond staan, om hem praktisch in alles te kunnen volgen en dat wilde ik juist, alles doen!…
Ik geloofde immers ook dat Jezus het licht kende, dus besloot ik als Westerling Hem te gaan volgen in de leringen tot eenheid met God!

Nu, heb ik alles achter me gelaten, iedere vorm van hechting. Maar niet mijn liefde voor Jezus, de grote verlichte van Israel!…
Geloof me, zijn leer is niet makkelijk. Maar je hoeft je aan niets en niemand te onderwerpen als zoeker, als jouw liefde groter voor je medemens is dan je verlangen naar zelfvervulling en succes.
Jezus en Boeddha – hier als voorbeeld -, nodigden de zoeker uit tot zelfoverstijging, het ik te vergeten. Boeddha had het over het nirvana als doel: het uitblussen van het zelf. En Jezus bekende woorden zijn: Niet mijn wil maar Uw wil geschiede.
Tegenwoordig (b)lijk je veel straatjongens te hebben onder de zogenaamde non-duale verlichten. Die overal schijt aan lijken te hebben.
Was Alexander Smit ook zo’n straatjongen? Ik kende hem daarvoor niet goed genoeg maar ik heb hem wel daadwerkelijk horen zeggen tegen iemand die van zichzelf beweerde verlicht te zijn: Ik zou maar uitkijken als ik jou was, want sommige mensen willen je in elkaar slaan omdat je jezelf verlicht noemt.
Mensen die hem buiten zouden opwachten? Volgens mij reageerde de man met ogen als schoteltjes!
Goed, behoor je een soort saint te zijn, ben je anders dan niet echt verlicht?

maandag 18 februari 2019

Oorlog & vrede

Je vindt strijd overal, ook hier op Facebook.
In gezinnen, op school, op de werkplek, enzovoorts.
Je ziet het ook in de natuur. Alles wil overleven!
Dat wat liefde is kent geen conflict maar wel het denken van de mens.
En we zijn allen denkende mensen. Dat maakt ons ook tot mens: het denken.
Naast de wet van de sterkste heb je ook de wet van de slimste. Kan ik slimmer dan jou zijn, als ik niet sterker dan jou ben?
‘Wie niet sterk is moet maar slim zijn.’
Maar je hebt ook de wet van de liefde. Deze laatste werd o.a. flink onder de aandacht gebracht door Jezus, de man uit Nazareth!…
Ook de Boeddha leerde: Haat verdrijft nimmer haat.
Waren zij geen denkende mensen, Jezus en Boeddha?
Denken is net als onze instincten relatief, niet alles zaligmakend!…
Maar als liefde niet gekend wordt als onszelf, zullen het denken en de instincten blijven overheersen in ons leven. Dan zullen vrede en oorlog elkaar blijven afwisselen, hier op aarde.
Maar liefde wordt ontkend door de wetenschap. Want deze gelooft slechts in gedachten en het brein.
Er wordt bijna gegild: Je bent het brein!!
De wetenschap gelooft in wat gedachten kunnen doen met ons leven. Daarom dat psychologen dan ook zo bezig zijn met het denken van de mens.
Liefde bestaat niet, kan niet meer zijn dan een bepaalde gedachte, dat is alles: zo wordt er gedacht door hen!
Daarom heb ik liefde, de volle ervaring ervan, het volledig open gaan van het hart, altijd gezien als een soort Inwijding.
Pure liefde is geen gedachte spinsel. Al moet ik direct toegeven, dat liefde vaak als een bepaalde theorie wordt gepresenteerd, door hen die zeggen er in te geloven.
Ikzelf zeg erover: Liefde verzet zich nergens tegen maar liefde hecht zich ook nergens aan. Liefde is niet van deze wereld, daarom dat de wetenschap Het ook niet kan kennen. Het is geen materie. Al kan liefde wel de materie beïnvloeden. Daar zijn wel voorbeelden van… maar de wetenschap zegt dan (bijvoorbeeld) meteen: we weten niet waarom u – toch – genezen bent.
Mensen die volledig opgeven waren door wetenschappers, vinden dan opeens wel volledige genezing. Wetenschappers erkennen dan wel dat iemand hersteld is maar zeggen simpelweg niet te weten waarom. Want dan zouden ze weleens in God moeten gaan geloven en DAT is niet wetenschappelijk, vinden zij!…
De kerk, heeft door de eeuwen heen in naam van God, ook de meest verschrikkelijke dingen gedaan. Nu is het de zogenaamde wetenschap die in naam van zichzelf ook de meest verschrikkelijke dingen doet. Je gelooft het misschien niet, maar de persoon, mens Einstein is volledig medeplichtig geweest aan het uitvinden van de atoombom, die later werd gebruikt in de strijd tegen Japan.
Goed… pijnlijk allemaal hoe gespleten de mens kan zijn en nog!…
Natuurlijk hebben mensen vaak spijt achteraf van bepaalde daden, gelukkig kunnen we leren!
Liefde is blijkbaar het grootste mysterie in de wereld, omdat deze zo volledig door enorm veel mensen wordt genegeerd.
De levende liefde verandert mensen, geestelijk en lichamelijk.
En wij zijn de samenleving!

zondag 17 februari 2019

Struikelen over je emoties

Volgens mij beginnen mensen te struikelen over hun eigen emoties, wanneer er sprake is van verzet of hechten aan.
Emoties behoren geheel gezien te worden naar wat ze werkelijk zijn, niet meer dan emoties.
Je kunt verdriet hebben, boos zijn, afgunstig,… wat maakt het uit, als je ze maar ziet voor wat ze werkelijk zijn.
Ik ben niet mijn emoties.
Dat wat ik werkelijk ben, heeft geen boodschap aan gevoelens, gedachten en lichamelijke sensaties.
Maar… vergis je niet!...
Liefde hoort bij dat wat je werkelijk bent.
Niet dat DAT afhankelijk is van liefde. Maar liefde is nu eenmaal de eeuwige gezellin van DAT. Zoals Krishna en Radha dat zo mooi samen uitbeelden (zie foto, gemaakt in India).
Wie bang is voor zijn eigen emoties, is niet vrij.
Maar iemand die geen liefde kent ook niet!

Welkom in Satsang - video


Wie kijkt ernaar wie?

Als jij je teen heel hard stoot en je dan al die pijn in je lichaam bewust wordt en ook al je verdere gedachten en gevoelens, wie is dat dan bewust?
Er is dan volgens mij geen tweeheid. Geen verzet. Maar je bent dan eenvoudig wat is. Maar er zullen ook momenten zijn dat je wel afstandelijk bent naar jezelf, er wel sprake is van tweeheid. Ik en mijn ervaring.
Bij de eerste ben je een met je ervaring. Bij de tweede niet.
Ook bij seks, een orgasme is er geen sprake van tweeheid. Terwijl je voor de seks misschien geheel in je hoofd zat en alles slechts observeerde.
Goed, volgens mij maken we dit geregeld mee: eenheid en tweeheid.
Nu kun je van die eenheidservaring een godsdienst maken. En die ervaring van tweeheid bestempelen als een ziekte.
In beide gevallen is er sprake van een bepaalde ervaring waar we dan een mee zijn of niet.
Sommige mensen verliezen zichzelf tijdens het drinken van een glas water, die dan zo prachtig nat is en helder.
Dit kan allemaal nieuw lijken voor je, jezelf ergens in verliezen maar volgens mij is dat altijd al geweest maar kan het zijn dat je dat niet geheel echt bewust was!
Maar wie is dat alles bewust, in wie speelt dat alles zich af? Wie is daaronder hetzelfde? Wie is de alfa en de omega? Wat komt niet en verdwijnt niet?
Probeer deze vragen niet te beantwoorden, want je ziet dat direct of niet.
In Wie, manifesteert alles, is er beweging, terwijl wie zelf geen bepaalde beweging is.
WIE is niets, niemand, nada. En toch ben JIJ het. Maar JIJ is niet onderscheiden van jij. Je kunt er niet naar kijken, zoals je wel je lichaam bewust kan zijn en je gedachten. Het is niet het denken.
Wie of wat je werkelijk bent, is reeds het geval en geheel vrij, ook al kun je denken van niet!…
Wie, is geen ervaring.
Als een hond het water in springt en er dan weer uit komt, schudt hij in een keer het water van zichzelf af.
Sri Ramakrishna zei eens: Een boot ligt in het water, maar het water zit niet in de boot.
Vergeet alle ervaringen: of dat ze nu fijn zijn of niet.
JIJ bent in het geheel geen ervaring. Je bent ook niet dood maar meer levend dan welke ervaring ook!
Het denken is twee en kan zichzelf verliezen, de denker verliest zijn weerstand. Maar wat jij werkelijk bent ligt voorbij het denken.
Een ervaring van non-dualiteit zegt volgens mij alles over hoe het denken zichzelf in 1x ontdoet van stress. Als er stress opbouw is en je vlucht dan bijvoorbeeld niet in drank of snoepen, dan lost het lichaam deze stress zelf op!...

zaterdag 16 februari 2019

Gewaarzijn


Onvoorwaardelijke vrijheid

Omdat we aan onszelf twijfelen, hier en nu, dat we voldoende hebben aan het moment zelf, vluchten we in van alles.
Technieken, mantra’s, gebed,…
Iedere poging om er te zijn is gedoemd te mislukken omdat je er al bent, dus de poging houdt altijd een bepaald resultaat in en die komen en gaan.
Met iedere poging ontken je jezelf. Het is zo simpel maar het wordt niet GEZIEN.
Is bijvoorbeeld bewuste meditatie of gebed slecht? Nee, natuurlijk niet, sommige mensen danken hun leven eraan. Maar het is niet het ANTWOORD.
Waarom met minder genoegen nemen?
Waarom in een drukke stad gaan wonen als je ook heerlijk aan het strand of aan het rand van een bos kan wonen?…
Waarom werken we meer dan nodig is?
Waarom vinden we een slavenmentaliteit zo normaal?
Je uitleven bijvoorbeeld tijdens een voetbalwedstrijd, zegt niet dat je werkelijk vrij bent.
Ayahuasca gebruiken zegt ook niet dat je vrij bent.
Stelen, liegen, bedriegen,… zegt ook niet dat je vrij bent.
Je bent niet je ervaring.
Knal!….
Want dat betekent dat er niets te doen valt. Want doen staat volgens mij altijd in relatie met een of andere ervaring.
Je hoeft nergens naar op zoek te gaan.
Gewaarzijn is reeds het geval, omdat JIJ reeds het geval bent.
Mindfulness (of welke meditatietechniek ook) lijkt op vrijen met een condoom terwijl dat helemaal niet hoeft.
Ik zeg niet dat iets niet mag of moet maar waar zijn we toch in hemelsnaam mee bezig als we het hebben over onvoorwaardelijke vrijheid?
….

vrijdag 15 februari 2019

God is geen psycholoog

Door de eeuwen heen heeft God altijd radicaal gesproken, door mensen. Zij die hem hebben gerealiseerd.
Jezus als voorbeeld hier, was niet bepaald een watje. Hij was zelfs bereid om ervoor te sterven, niet door geweld maar hij ging de confrontatie niet uit de weg met de geestelijke machthebbers.
Ook Socrates was radicaal, hield voet bij stuk!
Toen mensen met Alexander Smit wilden praatten over zijn behavior, over de gevolgen daarvan, sommige mensen voelden zich gekwetst door hem, zei hij dat ie geen psycholoog was.
Tegenwoordig probeert men verlichting en psychologie te combineren. Op die manier krijgt het ego zijn kans om door psychotherapeuten zeggingsschap te krijgen over de radicale weg!
Als Jiddu Krishnamurti spreekt over, dat de Waarheid een land zonder paden is, is hij radicaal.
Dat psychologie zijn eigen betekenis heeft, is een feit. Maar dat heeft een goeie bakker ook voor mensen, nietwaar? Ik ben blij met een goeie bakker om de hoek!… En wat dacht je van een tandarts?… Zij kunnen ons als mensen grote diensten bewijzen maar het heeft alleen niets met de radicale weg te maken!
Een psycholoog richt zich op de gedachten en het gedrag van mensen. God richt zich direct op de ziel, is deze ziel zelf. DAT wat eeuwig is en onbeperkt, denkt niet na over wat mensen willen en niet willen.
Liefde laat zich niet manipuleren, niet door wetenschap, niet door geleerdheid, niet door geld, niet door tijd, niet door begeerten, e.d..
Ik ben niet tegen psychologen en psychiaters maar het zijn geen radicale leermeesters. Ze houden teveel rekening met hun patiënt/cliënt/hulpvrager. Ook houden zij rekening met wat de maatschappij van hen vraagt. En bijvoorbeeld, de Sovjet Unie gebruikte psychiaters.
Radicale leermeesters hebben nimmer een boodschap gehad aan politiek en de massa. Zij richten zich op het individu.
Het kan zijn dat jij loopt bij een leraar en een psycholoog. Dat gebeurt vast wel. Maar wat zal het je echt brengen?… Van alles wat? Van alles een beetje?
Ik vraag be-zoekers niet meteen of dat ze ook bij een geestelijke hulpverlener lopen! Dat ze medicijnen gebruiken. En dergelijke. Maar… je kunt hier niet omheen. Ook een psychotherapeut zou belangstelling kunnen tonen, van wat een hulpzoeker allemaal doet, wat zijn geluk betreft.
Gelukzoekers proberen vaak van alles uit: drugs, yoga, medicijnen, therapie, meditatie, gebed,… Gelukzoekers beschikken vaak over een behoorlijk egocentrisch gedrag. En waarom zou je als geestelijk leraar daar rekening moeten houden, met alle wensen van deze gelukzoekers? Geld speelt vaak een rol dan, dat doet vaak water bij de wijn. Maar welke (opr)echte leermeester is nou geïnteresseerd in iemands geld? Is iemands verlichting, radicale doorbraak, niet de grootste beloning? … Volgens mij wilde Sri Nisargadatta van niemand geld zien. Jezus ook niet. Boeddha ook niet. Jiddu Krishnamurti niet. Sri Ramana Maharshi niet.
Maar tegenwoordig wordt alles als een kunstje gezien of tot gemaakt. Van alles wordt een bepaalde therapie gemaakt en daar valt natuurlijk geld aan te verdienen, nietwaar?

donderdag 14 februari 2019

No-Enligthenment…

Ieder beeld van verlichting klopt volgens mij niet.
Omdat het denken er simpelweg niets mee te maken heeft.
Het denken heeft misschien verstand van geld verdienen en mensen onder druk zetten,…
Het denken kan oneindig veel kennis tot zich nemen.
Het denken kan fouten maken en herstellen.
Het denken kan beweren wat liefde is maar is het zelf niet.
Jiddu Krishnamurti beweerde dat je vrij kan zijn van conditionering. Vrij van het verleden. Vrij van het bekende.
Hij sprak ook over Het, het heilige. Iets wat niet van deze wereld is. De mens kan in aanraking komen met Het of is het net andersom? Als je in aanraking komt met Het, zul je dat vanzelfsprekend weten. Mits je gevoelig bent natuurlijk. Niet iedereen heeft oog voor schoonheid, zogezegd.
Maar is Het verlichting, de aanraking daarmee? Of het verliezen van al je conditionering? Zonder verleden ben je helder, gevoelig voor wat is.
Maar het lezen en bestuderen van K’s werk, kan ook leiden tot bepaalde beeldvorming van wat verlichting zou moeten zijn, nietwaar?
Dat geldt ook als je boeken leest als, de Bijbel, Een cursus in wonderen, de Koran, de Bhagavad Gita, de Upanishads,…
Misschien denken we alleen maar te weten wat verlichting is of zou moeten zijn.
Had de Boeddha gelijk, toen hij beweerde wat verlichting was (is)?
En kun je wel verlicht worden? Of was het leven van de Boeddha niet meer dan een bepaald kunstje (innerlijke en uiterlijk)? Zeg maar: je verlicht gedragen!…
Sri Ramana Maharshi zei, dat ieder wezen naar geluk zoekt. Als dat zo is, is verlichting dan het ultieme geluk?
Sport kan jou beter doen voelen, drugs en alcohol ook, en lekker eten en snoep, seks, succes, bezit,… Maar dan ben je ergens van afhankelijk, is het niet?
De ultieme verlichting zou ‘m dan kunnen zitten in, niets. Iets wat geen afhankelijkheid vertegenwoordigt. Een soort niet-iets. Het is er wel maar je kunt je er niet aan hechten.
Misschien is dat dan bewustzijn. Zelfs wetenschappers kunnen niet echt zeggen wat het is.
Ze denken dat het brein met bewustzijn te maken heeft. Dat als je dood bent (je brein) dat er ook geen sprake meer zal zijn van bewustzijn.
Maar zogenaamde guru’s, leraren, spirituele leermeesters,… beweren dat je bewustzijn bent. Maar hoe kom je daar dan achter?
Je kunt natuurlijk wel gaan geloven dat je bewustzijn bent maar dat is dan niet meer dan een geloof!…
Volgens mij is verlichting niet iets wat buiten jou ligt, wat je nog moet bereiken.
Als bewustzijn zelf ook absolute vrijheid vertegenwoordigt, geluk, dan kijken we er blijkbaar over heen, als we van nature bewustzijn zijn.
Als zelfkennis verlichting vertegenwoordigt moet deze zelfkennis volledig radicaal zijn, buiten tijd. Anders bestaat er toch een weg, en ligt verlichting blijkbaar toch buiten onszelf. We zijn DAT.
Het is een feit dat duisternis hoelang deze ook aanwezig is in een fractie van een seconde zal verdwijnen bij licht.
Betekent het begrip guru niet: verdrijver van duisternis? Of verdrijver van onwetendheid?
Het is ook een feit dat we dingen over het hoofd kunnen zien, die pal voor ons liggen.
Geen verlichting buiten onszelf, lijkt me!

woensdag 13 februari 2019

Wetenschap en liefde

Tijdens de bijeenkomst in waarheid, afgelopen zondagmiddag te Bloemendaal. Werd er ook door een deelnemer op een wetenschappelijke manier beschreven hoe wij ervaren, zien.
Maar ik reageerde met: dat dat weer een vorm is van godsdienst. Na de kerk is nu de wetenschap die jou vertelt hoe je moet ervaren.
Je ervaart niet de schoonheid van een bloem door deze te analyseren, toch?
Ook krijg je geen verstand van vrouwen door porno te kijken! (Ook deze wereld van het internet is een uitvinding van wetenschap, laten we dat niet vergeten, net als plastic trouwens.)
Goed, als je een vrouw (of man!) echt wil leren kennen, zul je haar gewoon behoren te ontmoeten en echt bereid zijn te onderzoeken, overeenkomstig wat is, zoals het is. En dat vraagt een fijngevoeligheid, die wetenschappers over het algemeen vaak simpelweg missen, omdat zij liever in hun hoofd zitten, nietwaar?
De natuur leer je echt niet kennen vanuit een biologie-boek of in een laboratorium. Wij mensen zijn zelf uit de natuur ontstaan. Dat wetenschappers graag de natuur nabootsen maakt hen nog niet alles zaligmakend.
Verlichting is ook een verwijzing naar vertrouwen in het leven. Zoals zen mooi formuleert: ‘Het buitengewone, ligt in het gewone.’
Verlichting gaat over direct gewaarzijn.
Krishnamurti omschreef een religieuze geest, als een geest die gericht is op feiten.
Hoe kun je de natuur echt leren kennen?
Wetenschap is leuk, als extraatje. Om wat kennis te hebben over het een en ander maar wetenschap is geen liefde.
Liefde zelf kan alleen hier en nu door jezelf ervaren worden.
Liefde vraagt ruimte, niets.
Het denken schept niet niets.
Kennis is geen liefde, ook al vraagt het kennis dit stuk hier te lezen en te schrijven.
Liefde kan gebruik maken van ons brein. Maar het ego ook.
Het brein reageert op liefde zoals een bloem op zonlicht.
Ontmoeten we elkaar overeenkomstig het beeld wat we van elkaar hebben of rechtstreeks? Alleen liefde verzet zich niet tegen wat is.

Psychologie en verlichting

Bestaat die?
Nee.
Wel de psychologie van je beter – gaan – voelen.
De enige ware psychologische revolutie is dat je voorbij gedachten, voelen en lichaam gaat maar psychologie gaat juist over gedachten en gedrag!
Ik zeg: laat dat allemaal nu los!
Hoe?
Door eenvoudig en consequent nee tegen alles te zeggen wat zich manifesteert en jouw aandacht probeert vast te houden in de vorm van, door gehechtheid/identificatie.
JIJ bent al volledig, je bent er al. Twijfel daar geen seconde aan!
Niet in worden ligt het antwoord maar in zijn en zijn kan niet aangeleerd worden, dan is het hoogstens iets. Maar JIJ bent niet iets. Zijn is geen iets. Maar onbeperkte aanwezig zijn.