zaterdag 19 januari 2019

De weg die we zijn

Je kunt niet om jezelf heen. Je kunt niet beweren dat je er niet bent.
Geloven dat alles slechts een droom is, is in mijn ogen prima! Want dan ben jij geen droom!
Jij bent altijd belangrijker dan welke fijne droom of nachtmerrie ook.
Hecht je nergens aan en dat is ook onze ware natuur, dat we niet gehecht zijn ergens aan.
Waarom zeg ik dan, dat je je nergens aan moet hechten?
Het is zoiets als: zoek niet naar die bril, want die zit al op je neus!
Dat je nu wel of niet zoekt, die bril zit daar. Alleen in ons hoofd zijn we verward. Van die verwarring kan je als mens (lees dan ook ‘mens’) behoorlijk last hebben. Als buitenstaander kun je dat vreemde gedrag goed waarnemen: je ziet iemand met een bril op, zoeken naar een bril.
Goed… niets menselijks is mij vreemd!…
MAAR…
Iedere poging om er te zijn is gedoemd te mislukken. Omdat een poging samen zal gaan met een bepaald resultaat. En wat komt zal ook weer gaan, lijkt mij. Dus je gaat dan nog beter je best doen om er te zijn. Het lijkt dan op achter je eigen staart aan lopen.
GOED…
Menselijk gesproken denken we van alles wel of juist niet te moeten doen.
Het filmdoek blijft echter onaangeroerd onder al die actiefilms of zogenaamde natuurfilms. Je hoofd zal zeer zeker het voordeel ervaren of het nadeel, ergens van. Maar geloof mij… als het je echt allemaal niets meer uitmaakt, zal ook je hoofd beter gaan functioneren.
Bij een keuze: kies je eigenlijk tussen twee kwade het beste.
Bij keuzeloos gewaarzijn: bepaalt de keuze zichzelf. 
Wat maakt jou die wereld nou uit, met al zijn oorlogen, ziekten en verderf? Wat probeer je te redden of te veranderen? Vanuit de wereld kun je weinig goeds doen, lijkt mij. Wie denkt vanuit gehecht zijn goed te kunnen doen, weet niet wie hij werkelijk is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten