donderdag 11 april 2019

De Vlam van Smart

Het leven is lijden. 
Als bodymind ondervind je lijden.
Zeg je dat dat wel meevalt, doe dan het volgende:
Zoek geen verstrooiing meer.
Basis: net genoeg eten en drinken, net genoeg slaap,  net genoeg… Puur die dingen om dagelijks te overleven.
Geen extraatjes: geen teevee, geen Facebook e.d., geen porno, geen vlees eten, geen drugs, geen alcohol, geen snoep, geen koffie, geen onnodige spullen kopen, geen boeken lezen, geen muziek, geen… Helemaal niets wat feitelijk niet hoeft, om te overleven.
Probeer dit maar eens voor een tijdje, al zou het maar voor 48 uur wezen.
Je komt er dan vrij gauw achter hoeveel verstrooiing je nodig hebt om een beetje normaal de dag door te komen, met jezelf!
Je wordt dan enorm met jezelf geconfronteerd. Je gaat eindelijk voelen wat je voelt, zien wat je ziet. Horen wat je hoort.
In de trein zal je dan mogelijk alleen nog naar buiten kijken. Geen snack. Geen muziek in je oren. Geen sociaal media. Geen leesboek. Hoogstens verplicht huiswerk. Misschien een gesprek met een medereiziger.
Als je dit echt eens hebt gedaan, dan weet je hoe makkelijk we het onszelf graag maken! Omdat het leven anders best wel saai, oppervlakkig en pijnlijk aan ons kan overkomen en dat willen we niet!
De vlam van smart, is ik ben.
Smart behoort het leven toe.
En er brandt een eeuwige vlam.
Deze vlam blijft onaangetast.

Therapie versus radicaal inzicht?

Ik geloof oprecht dat wanneer je echt God hebt gerealiseerd, dat je dan echt begrepen hebt, dat Dat het antwoord is voor onze geestelijke armoede, nietwaar?
Het is niet ‘en en’.
Je hebt geen twee waarheden, maar enkel de Waarheid.
Jezus zei het ook nadrukkelijk: Je kunt niet geld dienen en God. Was hij dan tegen geld? Nee, zijn inner circle had zelfs een kas, bijgehouden door Judas. Tja! Dat gaf ook uiteindelijk een conflict tussen Judas en Jezus!…
Geld hebben, is nog niet dan zo dat jij eraan vastzit.
Als Gautama de Boeddha wordt, heeft hij daarvoor eerst zijn zekerheden losgelaten.
Zijn passie voor de Waarheid was nummer een, nietwaar?
Als het antwoord God is of de Waarheid – geef het een naam – en jij hebt deze gerealiseerd, verwerkelijkt, gezien,… Als jij het zuivere water hebt gedronken, wat zal jij dan de ander te drinken gaan geven?
Ben ik tegen therapie├źn, methodes,… die de mens in ernstige geestelijke nood best wel een handje zouden kunnen helpen? Nee!… Maar eerste hulp bij ongelukken is toch iets anders dan een grote operatie verrichten.
Iemand met een ernstige hart afwijking, ga je dan geen lapmiddelen voorschrijven, lijkt me!…
Ja, Jezus verrichtte genezingen en hielp de armen. Maar daar ging het hem beslist niet om! Hij zei immers ook: ‘Wie zijn leven zal proberen te behouden, zal het verliezen.’… En in het vijfde evangelie staat: ‘Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles.’
Jiddu Krishnamurti beoefende yoga, maar niet voor zijn geest maar om zijn lichaam soepel te houden. Hij bood zelf geen geestelijke methodes aan!
Mensen die niet klaar zijn voor de radicale boodschap en toch om aandacht vragen, moeten dan niet ‘en en’ willen. En naar een leraar gaan en naar een geestelijk therapeut. Geef gewoon toe, dat je nog graag normale menselijke aandacht wil in de vorm van een bepaalde methode!… Houd je dan ook strikt aan deze hulpverlener! Zodat je dat dan zo snel mogelijk achter je kan laten!
Zoek geen leraar op als je er nog niet echt klaar voor bent, anders is het niet meer dan een nieuwe egotrip van jou, lijkt me.
God bidden om een nieuwe Ferrari is niet hetzelfde als God zelf echt willen leren kennen.
Naar een leraar gaan en verwachten dat hij/zij het wel zal doen voor jou, is beslist een grote vergissing, in mijn ogen. Een leraar is geen een of andere therapeut. Hij is er voor de Waarheid.
(Ik houd 14 april, weer een bijeenkomst bij mijn thuis: https://rozenhart.blog/agenda/)

Hokjes geest

Ben jij een non-dualist?
Het feit is wanneer je altijd eenheid ervaart, dat je dat dan niet meer zal ervaren.
Net als mensen die altijd dualiteit ervaren.
Als alles wit is, hoe weet je dat dan nog langer?
De ervaring van dualiteit en non-dualiteit bestaan in elkaars schaduw.
Een ervaring van dualiteit vertegenwoordigt pijn, afgescheidenheid, nietwaar?Een ervaring van non-dualiteit vertegenwoordigt ontspanning, eenheid.
Sommige mensen zoeken drugs en alcohol op, om hun pijn zoveel mogelijk te vergeten.
Er zijn ook mensen die vluchten in zazen.
Je kunt overal in vluchten. Je afleiding zoeken. Netflix is daarom ook heel populair.
Verdriet, pijn, angst,… maar ook genegenheid, warmte, verliefdheid,… vragen om jouw aandacht. Vragen geen conclusie maar aandacht.
Een ervaring van non-dualiteit als reactie op enorme stress,… Is een verademing. Maar je losmaken uit de greep van een wurgslang ook!…
In alle gevallen ben jij.
Kun je jezelf in een hokje plaatsen?
Ik ben dualiteit.
Ik ben non-dualiteit.
Ik Ben.
En daarvoor hoef je niets te doen of te laten.
Als ik ben simpelweg het belangrijkste is, omdat jij dat nu eenmaal bent, ik ben. Welke ervaring kan daar dan nog tegenop?
…Moet jij altijd plezier zoeken?
…Wil je altijd serieus genomen worden?
…Wil je altijd nuttig zijn?
…Wil je enkel vrijheid ervaren?

Wat nu als geen een ervaring meer echt belangrijk was?
‘Ik ben die ik ben.’
Alles komt en verdwijnt in jou.
Vergeet dat nimmer.

Krishna en Shiva

Shiva is het gezicht van advaita.
Shiva staat voor vernietiging.
Je kunt niet zeggen wat Dat is. Maar je kunt wel dat wegnemen wat Dat niet is. Neti neti.
Krishna staat voor aanbidding. Devotie. Bhakti.
Je geeft je over aan Hem.
Je hoeft niets te vernietigen.
God aanbidden als een persoon en niet als een abstracte waarheid.
‘Arjuna:
Mijn Heer! Wie zijn de besten onder uw toegewijden? Zijn het degenen die U trachten te kennen als een persoonlijk God of degenen die U als Onpersoonlijk en Onverwoestbaar aanbidden?
Shri Krishna:
Diegenen die hun geest vast op Mij gevestigd hebben, die Mij altijd eren met onwankelbaar geloof en concentratie; dat zijn de allerbesten.’- Bhagavad Gita 12:1-2.
Het gevaar is bij advaita, dat je alleen maar in je hoofd gaat zitten, alles mentaal wil benaderen.
Het gevaar bij bhakti is dat je je gezonde verstand niet meer wil gebruiken.
Nog niet heel lang geleden in 2013, bezocht ik in de maand van Shiva, India. Ik heb veel Shiva heiligdommen toen moge bezoeken.
Mijn weg is met Jezus geweest en nog erken ik hem als mijn geliefde leraar. Maar ik heb ook daarvan de beperkingen moge ondervinden. Hecht je nergens aan. Aan niets en niemand. Zonder daarbij het kind met het badwater weg te gooien!
Breng bhakti en jnana in balans.

Bhakti versus jnana?

Je kunt van God houden en hem zijn toegewijd: bhakti.
Je kunt God willen leren kennen, de Waarheid willen realiseren: jnana.
Je kunt alles in het leven heel mentaal, verstandelijk proberen te benaderen. Misschien ben je mogelijk bang om controle te verliezen. Je zult weinig of niets hebben met spirituele leraren die van hun discipelen een zekere verering verwachten.
Het kan zijn, dat jij helemaal niet God wil leren begrijpen maar enkel ervaren, dichtbij hem zijn. Dat kennis van hem helemaal niet jouw doel is. In ieder geval niet het hoofddoel. Je hebt geen moeite om devoot te zijn. Zelfs geen moeite om de leraar als God zelf te zien.
Als je kijkt naar verhalen van mensen die een bijna-dood-ervaring hebben gehad, dat sta je versteld van hun devotie! De meeste nuchtere… de volkomen athe├»st… de wetenschapper…. de zondaar… e.d. voelen zich plotseling geheel heel persoonlijk aangeraakt en aangetrokken door een licht, dat volgens hen ook liefde is!
Hieruit spreekt dan ook duidelijk bhakti! Maar kan bhakti zonder de kennis van God? Leert men niet juist, ook bij een BDE meer over God?… Eerst had je geen kennis, inzicht van hem.
En kan inzicht zonder devotie. Kun je alleen goed functioneren door kennis, inzicht? Houd je immers ook niet van de natuur? Naast dat je er misschien alles van wil weten.
Wil je naast liefde voor je kinderen ook niet ze echt kennen?
Volgens mij gaat het bij volledige zelfkennis om jnana en bhakti.
Ik heb geen moeite met mensen die zeggen te geloven in een persoonlijke God.
Ik heb ook geen moeite met mensen die puur door inzicht tot zichzelf willen komen.
Maar ik heb wel moeite met eenzijdigheid en fanatisme.

woensdag 10 april 2019

De Mens van Inzicht

Als jij denkt dat je onderdeel uitmaakt van al je gedachten, gevoelens en fysieke sensaties, dan is jouw ‘ik’ sterfelijk, nietwaar?
Beperkt tot dat wat je waarneemt.
Maar… is dat een feit of slechts een illusie?
Je kunt immers zoveel denken, nietwaar?
Laat staan, dat ‘ik’ in werkelijkheid geen onderdeel vormt van… In werkelijkheid nergens aan onderworpen is.
Velen geloven dat bewustzijn het product is van het brein. Dus geen zelfstandig bestaan heeft.
Ik erken dat denken en brein wel degelijk een zijn maar bewustzijn zelf gaat verder dan het denken, voelen en het brein!
Je bent geen brein maar hebt een brein.
Je hebt geen bewustzijn maar bent bewustzijn.
‘Ik’ is meer dan denken,…
Bewustzijn is als een kosmische oneindige spiegel.
Het weerspiegelt alles zoals het is: ‘jouw’ haat, jouw jaloezie, jouw passie, jouw verdriet,… ‘Jouw’ pijn, jouw behoeftes,… Deze spiegel verzet zich tegen niets maar hecht zich ook aan niets.
In werkelijkheid ben jij vrij van alles. Wel in de wereld maar er niet van!
Goed, dit kan een geloof zijn, een nieuw idee, een ander concept!… Maar dat is hier niet de bedoeling van mijn schrijven. Nee, je kunt dit volledig realiseren. Direct zien. Feitelijk, dat ‘ik’ nergens deel van uitmaakt. Zonder op die manier een centrum te vormen, een centrum van conflict: Ik en de wereld!
Dat wat je werkelijk bent, is niet in conflict met dat wat waargenomen wordt. Er is geen ego (denken verzet zich ergens tegen of hecht zich ergens aan). De geest die denkt zelf het ‘ik’ te zijn, is het valse ik, het zogenaamde ego. Dat wat je werkelijk bent, denkt niet, heeft geen zelfbeeld.
Als het ‘ik’ gerealiseerd is, dan is er direct inzicht. De geest leeft dan niet langer in de illusie door het denken. De geest is gericht op feiten. En het is een feit, dat jij reeds vrij bent.
De mens van inzicht, is de mens van zelfkennis. Dat’s alles.

Asociaal

Niet de andere bewust willen zijn.
Bijvoorbeeld, je zit in de trein luidruchtig te bellen en je denkt helemaal niet aan de andere reizigers. Je doet net of dat je thuis alleen zit te bellen. Volgens mij is dit een vorm van dualiteit!
Zo kun je ook kijken naar het dierenleed in de wereld. Het enkel je eigen behoeftes bewust willen zijn en niet zien dat aan een stukje vlees wel degelijk leed van een ander levend wezen verbonden kan zijn.
Goed, komen we dan hier weer uit bij nog meer leefregels?
Liever niet. Gewoon leren zien dat je niet alleen hier leeft op deze aardbol. Dat is simpelweg ook gewoon een feit, nietwaar?

Bijeenkomst 14 april


Samenkomst in Waarheid
Huisbijeenkomst 14 april zondagmiddag
14:00 - 16:00 uur te Bloemendaal.
Toegang gratis - vrijwillige bijdrage!


Je kunt niet vinden wat je werkelijk bent.
Je kunt het ook niet verliezen. Maar wel realiseren, dat wat je bent!


dinsdag 9 april 2019

Shit Boeddha!?…

Door de Boeddha ben ik gaan zoeken naar verlichting. Naast werk, een gezin, hobby’s, gezondheid,… moet je dan ook nog eens jezelf kennen, wat een ramp!
En als je eenmaal geroken hebt aan ‘de verlichting’ dan blijf je zoeken, poetsen, schaven,… en dergelijke.
Het lijkt wel op een echte goudkoorts. Iemand zegt dat ie ergens, daar, iets heeft gevonden en met ze allen verwaarlozen we dan ons gezin, werk, gezondheid,… en dergelijke om iets ook te zien van dat goud, wat ons rijk moet maken!…
Niet meer geloven, zit er dan niet meer in!
Je bent aangestoken!
Natuurlijk raken mensen teleurgesteld, omdat de vondst uitblijft of enorm tegenvalt.
Je kunt natuurlijk van je geloof afvallen. En daarentegen weer volop gaan geloven in werk, gezin en geld.
Maar de diehards zullen nimmer opgeven!
Maar als niemand ooit was begonnen over die verlichting, was jij er dan wel aan begonnen? Als niemand het wiel had uitgevonden, had jij het dan wel gedaan?…
Roept het leven niet op tot vragen, als waarom en wie ben ik?

We zijn allemaal zonen en dochters van het bestaan dat leven heet.
We kunnen verdrinken in het moeras en eruit weten te klauteren, alleen en met ze allen.
Het is in mijn ogen goed om elkaar te blijven herinneren waar het werkelijk omgaat hier in dit leven.
Ja, o.a. de Boeddha blijft me eraan herinneren of ik het wil of niet.
Het moment van de grote vraag, is niet meer terug te draaien.
Bij het leven behoort dan ook zelfkennis.
Bedankt Boeddha!

maandag 8 april 2019

‘Verlichting bestaat niet!’

Als dat zo is, ben je overgeleverd aan een goed pensioen of niet. Aan gezondheid of niet. Aan een leuke relatie of niet. Aan een land zonder oorlog of niet. Enzovoorts.
Als verlichting niet bestaat, dan is inderdaad geld god! Want geld en macht regeert de wereld.
Als er niet iets bestaat, wat niet van deze wereld is zijn we allen slaven van onze gedachten, gevoelens en brein.
Als verlichting/moksha/nirvana/zelfrealisatie/… een volstrekte illusie is, is wetenschap de nieuwe godsdienst met psychiaters als hun priesters! Het brein als onze ziel!...

De Eerste Stap

Je kunt al heel ver zijn voor jezelf wat zelfkennis betreft. Misschien denk je, geloof je het alleen allemaal te kunnen doen. Dat zal ik nimmer tegenspreken! Maar… wat nu dat je na enkele jaren opeens tegen jezelf zegt. ‘Het lijkt wel dat ik niet echt meer verder kom met mezelf, spiritueel!’ Wat dan?
En je gelooft dat sommigen je daarin toch een stapje voor zijn of blijven. Je kijkt om je heen en je ziet iemand (maakt niet uit waar of zelfs in de verleden tijd) die in jouw ogen volledig gerealiseerd is, zogezegd.
Je kunt bijvoorbeeld alles naast je neerleggen en de leringen van de Boeddha volledig serieus nemen, omdat je gelooft dat Gautama inderdaad Ontwaakt is, een boeddha.
Het kan ook zijn dat je je herkent in Osho of JKrishnamurti,…
Of Philip Renard, ik geef hier maar een dwarsstraat in Holland!…
Zal je dan niet ook naar hem toe willen? Niet om hem dan te gaan vereren of dat soort kul. Nee, omdat jij oprecht gelooft dat ie het licht heeft gezien en er een drager van is. En dat hij de weg weet, want anders was ie namelijk natuurlijk niet zover. In ieder geval verder dan jij!…
Waarom zou je jezelf niet toestaan verder spiritueel tot bloei te komen, alleen maar omdat JIJ HET ALLEEN MOET DOEN?
De praktijk wint, volgens mij en niet jouw ego-denken.
Goed, dan kom je bij zo’n leraar en je gelooft in zijn woord, ga je dan eindeloze discussies houden over jouw eigen gelijk ergens in? Of ga je direct voor het grote goed?
De eerste stap, ligt voorbij het bekende.
Ik geloof zelf niet in persoonsverering en de vaak daarbij komende ashrams. Het gaat om de Waarheid. En niet jouw mening daarover maar jouw realisatie ervan! Wat heb je te verliezen?