dinsdag 19 februari 2019

Je bent niets

Je bent geen ervaring.
Maar de mens zelf put wel vanuit zijn ervaring.
De mens zelf is een product van tijd.
Maar DAT wat we werkelijk zijn, ligt voorbij alle tijd.
De wetenschap richt zich op het zichtbare, op wat meetbaar is.
Volgens de wetenschap is het brein god.
En het stopwoordje van de wetenschap is: Het is niet bewezen.
Maar wat ze er dan niet bij vertellen: Dat het tegendeel ook niet bewezen is.
We zijn bewustzijn en hebben een brein maar daar begrijpt de huidige wetenschap nog maar weinig van!
De arrogantie van de kerk in de middeleeuwen die valt nu ten deel aan de wetenschap. Het lijkt op een nieuwe godsdienst met nieuwe priesters!…
Zelfkennis is niet afhankelijk van enig wetenschappelijk onderzoek: het is jouw persoonlijk onderzoek die niemand kan beïnvloeden. Zelfkennis is geen geleerdheid. Zelfkennis is direct.
Het feit dat jij aanwezig bent, vraagt om een zelfkennis die er al is. Geen psychologie.
Nu, staat buiten het laboratorium van de wetenschap. Wetenschappelijk onderzoek vraagt tijd. En jij bent tijdloos, eeuwig, heel. En DAT is geen bepaalde ervaring.

Hoe heilig zijn de verlichten?

Osho zei, dat vleeseters niet verlicht kunnen worden.
Krishnamurti was ook vegetariër maar ik heb hem dat nooit horen zeggen! Wel dat hij niet begreep dat sommige boeddhisten vlees aten. En hij zag vlees als giftig voor het lichaam.
Sri Ramana Maharshi at ook geen dieren. En hij wordt als een van de grootste verlichten beschouwd in non-dualistische kringen. Hij droeg Gandhi een warm hart toe; deze was ook een vegetariër.
Toch zeiden bijvoorbeeld de Boeddha en de Christus, dat wat je mond binnen gaat je niet onrein maakt…
Zijn verlichte mensen schrapers, geldwolven? Zijn verlichte mensen machtswellustelingen?…
Het conflict dat opeens ontstond tussen Andrew Cohen en Poonjaji ging over dit onderwerp: behoren verlichte mensen ook niet echt netjes te zijn? Andrew vond van wel!…
Ikzelf heb Gautama Boeddha altijd bewonderd om zijn grote vrede, grote verdraagzaamheid. Hij verkondigde verdraagzaamheid naar alle levende wezens. Een mens van grote verlichting en vrede.
Daarentegen herkende ik dat veel minder in de Christus, Jezus van Nazareth. Toch werd hij later mijn leraar en niet Boeddha. Omdat ik Boeddha toch te ver van mij af vond staan, om hem praktisch in alles te kunnen volgen en dat wilde ik juist, alles doen!…
Ik geloofde immers ook dat Jezus het licht kende, dus besloot ik als Westerling Hem te gaan volgen in de leringen tot eenheid met God!

Nu, heb ik alles achter me gelaten, iedere vorm van hechting. Maar niet mijn liefde voor Jezus, de grote verlichte van Israel!…
Geloof me, zijn leer is niet makkelijk. Maar je hoeft je aan niets en niemand te onderwerpen als zoeker, als jouw liefde groter voor je medemens is dan je verlangen naar zelfvervulling en succes.
Jezus en Boeddha – hier als voorbeeld -, nodigden de zoeker uit tot zelfoverstijging, het ik te vergeten. Boeddha had het over het nirvana als doel: het uitblussen van het zelf. En Jezus bekende woorden zijn: Niet mijn wil maar Uw wil geschiede.
Tegenwoordig (b)lijk je veel straatjongens te hebben onder de zogenaamde non-duale verlichten. Die overal schijt aan lijken te hebben.
Was Alexander Smit ook zo’n straatjongen? Ik kende hem daarvoor niet goed genoeg maar ik heb hem wel daadwerkelijk horen zeggen tegen iemand die van zichzelf beweerde verlicht te zijn: Ik zou maar uitkijken als ik jou was, want sommige mensen willen je in elkaar slaan omdat je jezelf verlicht noemt.
Mensen die hem buiten zouden opwachten? Volgens mij reageerde de man met ogen als schoteltjes!
Goed, behoor je een soort saint te zijn, ben je anders dan niet echt verlicht?

maandag 18 februari 2019

Oorlog & vrede

Je vindt strijd overal, ook hier op Facebook.
In gezinnen, op school, op de werkplek, enzovoorts.
Je ziet het ook in de natuur. Alles wil overleven!
Dat wat liefde is kent geen conflict maar wel het denken van de mens.
En we zijn allen denkende mensen. Dat maakt ons ook tot mens: het denken.
Naast de wet van de sterkste heb je ook de wet van de slimste. Kan ik slimmer dan jou zijn, als ik niet sterker dan jou ben?
‘Wie niet sterk is moet maar slim zijn.’
Maar je hebt ook de wet van de liefde. Deze laatste werd o.a. flink onder de aandacht gebracht door Jezus, de man uit Nazareth!…
Ook de Boeddha leerde: Haat verdrijft nimmer haat.
Waren zij geen denkende mensen, Jezus en Boeddha?
Denken is net als onze instincten relatief, niet alles zaligmakend!…
Maar als liefde niet gekend wordt als onszelf, zullen het denken en de instincten blijven overheersen in ons leven. Dan zullen vrede en oorlog elkaar blijven afwisselen, hier op aarde.
Maar liefde wordt ontkend door de wetenschap. Want deze gelooft slechts in gedachten en het brein.
Er wordt bijna gegild: Je bent het brein!!
De wetenschap gelooft in wat gedachten kunnen doen met ons leven. Daarom dat psychologen dan ook zo bezig zijn met het denken van de mens.
Liefde bestaat niet, kan niet meer zijn dan een bepaalde gedachte, dat is alles: zo wordt er gedacht door hen!
Daarom heb ik liefde, de volle ervaring ervan, het volledig open gaan van het hart, altijd gezien als een soort Inwijding.
Pure liefde is geen gedachte spinsel. Al moet ik direct toegeven, dat liefde vaak als een bepaalde theorie wordt gepresenteerd, door hen die zeggen er in te geloven.
Ikzelf zeg erover: Liefde verzet zich nergens tegen maar liefde hecht zich ook nergens aan. Liefde is niet van deze wereld, daarom dat de wetenschap Het ook niet kan kennen. Het is geen materie. Al kan liefde wel de materie beïnvloeden. Daar zijn wel voorbeelden van… maar de wetenschap zegt dan (bijvoorbeeld) meteen: we weten niet waarom u – toch – genezen bent.
Mensen die volledig opgeven waren door wetenschappers, vinden dan opeens wel volledige genezing. Wetenschappers erkennen dan wel dat iemand hersteld is maar zeggen simpelweg niet te weten waarom. Want dan zouden ze weleens in God moeten gaan geloven en DAT is niet wetenschappelijk, vinden zij!…
De kerk, heeft door de eeuwen heen in naam van God, ook de meest verschrikkelijke dingen gedaan. Nu is het de zogenaamde wetenschap die in naam van zichzelf ook de meest verschrikkelijke dingen doet. Je gelooft het misschien niet, maar de persoon, mens Einstein is volledig medeplichtig geweest aan het uitvinden van de atoombom, die later werd gebruikt in de strijd tegen Japan.
Goed… pijnlijk allemaal hoe gespleten de mens kan zijn en nog!…
Natuurlijk hebben mensen vaak spijt achteraf van bepaalde daden, gelukkig kunnen we leren!
Liefde is blijkbaar het grootste mysterie in de wereld, omdat deze zo volledig door enorm veel mensen wordt genegeerd.
De levende liefde verandert mensen, geestelijk en lichamelijk.
En wij zijn de samenleving!

zondag 17 februari 2019

Struikelen over je emoties

Volgens mij beginnen mensen te struikelen over hun eigen emoties, wanneer er sprake is van verzet of hechten aan.
Emoties behoren geheel gezien te worden naar wat ze werkelijk zijn, niet meer dan emoties.
Je kunt verdriet hebben, boos zijn, afgunstig,… wat maakt het uit, als je ze maar ziet voor wat ze werkelijk zijn.
Ik ben niet mijn emoties.
Dat wat ik werkelijk ben, heeft geen boodschap aan gevoelens, gedachten en lichamelijke sensaties.
Maar… vergis je niet!...
Liefde hoort bij dat wat je werkelijk bent.
Niet dat DAT afhankelijk is van liefde. Maar liefde is nu eenmaal de eeuwige gezellin van DAT. Zoals Krishna en Radha dat zo mooi samen uitbeelden (zie foto, gemaakt in India).
Wie bang is voor zijn eigen emoties, is niet vrij.
Maar iemand die geen liefde kent ook niet!

Welkom in Satsang - video


Wie kijkt ernaar wie?

Als jij je teen heel hard stoot en je dan al die pijn in je lichaam bewust wordt en ook al je verdere gedachten en gevoelens, wie is dat dan bewust?
Er is dan volgens mij geen tweeheid. Geen verzet. Maar je bent dan eenvoudig wat is. Maar er zullen ook momenten zijn dat je wel afstandelijk bent naar jezelf, er wel sprake is van tweeheid. Ik en mijn ervaring.
Bij de eerste ben je een met je ervaring. Bij de tweede niet.
Ook bij seks, een orgasme is er geen sprake van tweeheid. Terwijl je voor de seks misschien geheel in je hoofd zat en alles slechts observeerde.
Goed, volgens mij maken we dit geregeld mee: eenheid en tweeheid.
Nu kun je van die eenheidservaring een godsdienst maken. En die ervaring van tweeheid bestempelen als een ziekte.
In beide gevallen is er sprake van een bepaalde ervaring waar we dan een mee zijn of niet.
Sommige mensen verliezen zichzelf tijdens het drinken van een glas water, die dan zo prachtig nat is en helder.
Dit kan allemaal nieuw lijken voor je, jezelf ergens in verliezen maar volgens mij is dat altijd al geweest maar kan het zijn dat je dat niet geheel echt bewust was!
Maar wie is dat alles bewust, in wie speelt dat alles zich af? Wie is daaronder hetzelfde? Wie is de alfa en de omega? Wat komt niet en verdwijnt niet?
Probeer deze vragen niet te beantwoorden, want je ziet dat direct of niet.
In Wie, manifesteert alles, is er beweging, terwijl wie zelf geen bepaalde beweging is.
WIE is niets, niemand, nada. En toch ben JIJ het. Maar JIJ is niet onderscheiden van jij. Je kunt er niet naar kijken, zoals je wel je lichaam bewust kan zijn en je gedachten. Het is niet het denken.
Wie of wat je werkelijk bent, is reeds het geval en geheel vrij, ook al kun je denken van niet!…
Wie, is geen ervaring.
Als een hond het water in springt en er dan weer uit komt, schudt hij in een keer het water van zichzelf af.
Sri Ramakrishna zei eens: Een boot ligt in het water, maar het water zit niet in de boot.
Vergeet alle ervaringen: of dat ze nu fijn zijn of niet.
JIJ bent in het geheel geen ervaring. Je bent ook niet dood maar meer levend dan welke ervaring ook!
Het denken is twee en kan zichzelf verliezen, de denker verliest zijn weerstand. Maar wat jij werkelijk bent ligt voorbij het denken.
Een ervaring van non-dualiteit zegt volgens mij alles over hoe het denken zichzelf in 1x ontdoet van stress. Als er stress opbouw is en je vlucht dan bijvoorbeeld niet in drank of snoepen, dan lost het lichaam deze stress zelf op!...

zaterdag 16 februari 2019

Gewaarzijn


Onvoorwaardelijke vrijheid

Omdat we aan onszelf twijfelen, hier en nu, dat we voldoende hebben aan het moment zelf, vluchten we in van alles.
Technieken, mantra’s, gebed,…
Iedere poging om er te zijn is gedoemd te mislukken omdat je er al bent, dus de poging houdt altijd een bepaald resultaat in en die komen en gaan.
Met iedere poging ontken je jezelf. Het is zo simpel maar het wordt niet GEZIEN.
Is bijvoorbeeld bewuste meditatie of gebed slecht? Nee, natuurlijk niet, sommige mensen danken hun leven eraan. Maar het is niet het ANTWOORD.
Waarom met minder genoegen nemen?
Waarom in een drukke stad gaan wonen als je ook heerlijk aan het strand of aan het rand van een bos kan wonen?…
Waarom werken we meer dan nodig is?
Waarom vinden we een slavenmentaliteit zo normaal?
Je uitleven bijvoorbeeld tijdens een voetbalwedstrijd, zegt niet dat je werkelijk vrij bent.
Ayahuasca gebruiken zegt ook niet dat je vrij bent.
Stelen, liegen, bedriegen,… zegt ook niet dat je vrij bent.
Je bent niet je ervaring.
Knal!….
Want dat betekent dat er niets te doen valt. Want doen staat volgens mij altijd in relatie met een of andere ervaring.
Je hoeft nergens naar op zoek te gaan.
Gewaarzijn is reeds het geval, omdat JIJ reeds het geval bent.
Mindfulness (of welke meditatietechniek ook) lijkt op vrijen met een condoom terwijl dat helemaal niet hoeft.
Ik zeg niet dat iets niet mag of moet maar waar zijn we toch in hemelsnaam mee bezig als we het hebben over onvoorwaardelijke vrijheid?
….

vrijdag 15 februari 2019

God is geen psycholoog

Door de eeuwen heen heeft God altijd radicaal gesproken, door mensen. Zij die hem hebben gerealiseerd.
Jezus als voorbeeld hier, was niet bepaald een watje. Hij was zelfs bereid om ervoor te sterven, niet door geweld maar hij ging de confrontatie niet uit de weg met de geestelijke machthebbers.
Ook Socrates was radicaal, hield voet bij stuk!
Toen mensen met Alexander Smit wilden praatten over zijn behavior, over de gevolgen daarvan, sommige mensen voelden zich gekwetst door hem, zei hij dat ie geen psycholoog was.
Tegenwoordig probeert men verlichting en psychologie te combineren. Op die manier krijgt het ego zijn kans om door psychotherapeuten zeggingsschap te krijgen over de radicale weg!
Als Jiddu Krishnamurti spreekt over, dat de Waarheid een land zonder paden is, is hij radicaal.
Dat psychologie zijn eigen betekenis heeft, is een feit. Maar dat heeft een goeie bakker ook voor mensen, nietwaar? Ik ben blij met een goeie bakker om de hoek!… En wat dacht je van een tandarts?… Zij kunnen ons als mensen grote diensten bewijzen maar het heeft alleen niets met de radicale weg te maken!
Een psycholoog richt zich op de gedachten en het gedrag van mensen. God richt zich direct op de ziel, is deze ziel zelf. DAT wat eeuwig is en onbeperkt, denkt niet na over wat mensen willen en niet willen.
Liefde laat zich niet manipuleren, niet door wetenschap, niet door geleerdheid, niet door geld, niet door tijd, niet door begeerten, e.d..
Ik ben niet tegen psychologen en psychiaters maar het zijn geen radicale leermeesters. Ze houden teveel rekening met hun patiënt/cliënt/hulpvrager. Ook houden zij rekening met wat de maatschappij van hen vraagt. En bijvoorbeeld, de Sovjet Unie gebruikte psychiaters.
Radicale leermeesters hebben nimmer een boodschap gehad aan politiek en de massa. Zij richten zich op het individu.
Het kan zijn dat jij loopt bij een leraar en een psycholoog. Dat gebeurt vast wel. Maar wat zal het je echt brengen?… Van alles wat? Van alles een beetje?
Ik vraag be-zoekers niet meteen of dat ze ook bij een geestelijke hulpverlener lopen! Dat ze medicijnen gebruiken. En dergelijke. Maar… je kunt hier niet omheen. Ook een psychotherapeut zou belangstelling kunnen tonen, van wat een hulpzoeker allemaal doet, wat zijn geluk betreft.
Gelukzoekers proberen vaak van alles uit: drugs, yoga, medicijnen, therapie, meditatie, gebed,… Gelukzoekers beschikken vaak over een behoorlijk egocentrisch gedrag. En waarom zou je als geestelijk leraar daar rekening moeten houden, met alle wensen van deze gelukzoekers? Geld speelt vaak een rol dan, dat doet vaak water bij de wijn. Maar welke (opr)echte leermeester is nou geïnteresseerd in iemands geld? Is iemands verlichting, radicale doorbraak, niet de grootste beloning? … Volgens mij wilde Sri Nisargadatta van niemand geld zien. Jezus ook niet. Boeddha ook niet. Jiddu Krishnamurti niet. Sri Ramana Maharshi niet.
Maar tegenwoordig wordt alles als een kunstje gezien of tot gemaakt. Van alles wordt een bepaalde therapie gemaakt en daar valt natuurlijk geld aan te verdienen, nietwaar?

donderdag 14 februari 2019

No-Enligthenment…

Ieder beeld van verlichting klopt volgens mij niet.
Omdat het denken er simpelweg niets mee te maken heeft.
Het denken heeft misschien verstand van geld verdienen en mensen onder druk zetten,…
Het denken kan oneindig veel kennis tot zich nemen.
Het denken kan fouten maken en herstellen.
Het denken kan beweren wat liefde is maar is het zelf niet.
Jiddu Krishnamurti beweerde dat je vrij kan zijn van conditionering. Vrij van het verleden. Vrij van het bekende.
Hij sprak ook over Het, het heilige. Iets wat niet van deze wereld is. De mens kan in aanraking komen met Het of is het net andersom? Als je in aanraking komt met Het, zul je dat vanzelfsprekend weten. Mits je gevoelig bent natuurlijk. Niet iedereen heeft oog voor schoonheid, zogezegd.
Maar is Het verlichting, de aanraking daarmee? Of het verliezen van al je conditionering? Zonder verleden ben je helder, gevoelig voor wat is.
Maar het lezen en bestuderen van K’s werk, kan ook leiden tot bepaalde beeldvorming van wat verlichting zou moeten zijn, nietwaar?
Dat geldt ook als je boeken leest als, de Bijbel, Een cursus in wonderen, de Koran, de Bhagavad Gita, de Upanishads,…
Misschien denken we alleen maar te weten wat verlichting is of zou moeten zijn.
Had de Boeddha gelijk, toen hij beweerde wat verlichting was (is)?
En kun je wel verlicht worden? Of was het leven van de Boeddha niet meer dan een bepaald kunstje (innerlijke en uiterlijk)? Zeg maar: je verlicht gedragen!…
Sri Ramana Maharshi zei, dat ieder wezen naar geluk zoekt. Als dat zo is, is verlichting dan het ultieme geluk?
Sport kan jou beter doen voelen, drugs en alcohol ook, en lekker eten en snoep, seks, succes, bezit,… Maar dan ben je ergens van afhankelijk, is het niet?
De ultieme verlichting zou ‘m dan kunnen zitten in, niets. Iets wat geen afhankelijkheid vertegenwoordigt. Een soort niet-iets. Het is er wel maar je kunt je er niet aan hechten.
Misschien is dat dan bewustzijn. Zelfs wetenschappers kunnen niet echt zeggen wat het is.
Ze denken dat het brein met bewustzijn te maken heeft. Dat als je dood bent (je brein) dat er ook geen sprake meer zal zijn van bewustzijn.
Maar zogenaamde guru’s, leraren, spirituele leermeesters,… beweren dat je bewustzijn bent. Maar hoe kom je daar dan achter?
Je kunt natuurlijk wel gaan geloven dat je bewustzijn bent maar dat is dan niet meer dan een geloof!…
Volgens mij is verlichting niet iets wat buiten jou ligt, wat je nog moet bereiken.
Als bewustzijn zelf ook absolute vrijheid vertegenwoordigt, geluk, dan kijken we er blijkbaar over heen, als we van nature bewustzijn zijn.
Als zelfkennis verlichting vertegenwoordigt moet deze zelfkennis volledig radicaal zijn, buiten tijd. Anders bestaat er toch een weg, en ligt verlichting blijkbaar toch buiten onszelf. We zijn DAT.
Het is een feit dat duisternis hoelang deze ook aanwezig is in een fractie van een seconde zal verdwijnen bij licht.
Betekent het begrip guru niet: verdrijver van duisternis? Of verdrijver van onwetendheid?
Het is ook een feit dat we dingen over het hoofd kunnen zien, die pal voor ons liggen.
Geen verlichting buiten onszelf, lijkt me!

woensdag 13 februari 2019

Wetenschap en liefde

Tijdens de bijeenkomst in waarheid, afgelopen zondagmiddag te Bloemendaal. Werd er ook door een deelnemer op een wetenschappelijke manier beschreven hoe wij ervaren, zien.
Maar ik reageerde met: dat dat weer een vorm is van godsdienst. Na de kerk is nu de wetenschap die jou vertelt hoe je moet ervaren.
Je ervaart niet de schoonheid van een bloem door deze te analyseren, toch?
Ook krijg je geen verstand van vrouwen door porno te kijken! (Ook deze wereld van het internet is een uitvinding van wetenschap, laten we dat niet vergeten, net als plastic trouwens.)
Goed, als je een vrouw (of man!) echt wil leren kennen, zul je haar gewoon behoren te ontmoeten en echt bereid zijn te onderzoeken, overeenkomstig wat is, zoals het is. En dat vraagt een fijngevoeligheid, die wetenschappers over het algemeen vaak simpelweg missen, omdat zij liever in hun hoofd zitten, nietwaar?
De natuur leer je echt niet kennen vanuit een biologie-boek of in een laboratorium. Wij mensen zijn zelf uit de natuur ontstaan. Dat wetenschappers graag de natuur nabootsen maakt hen nog niet alles zaligmakend.
Verlichting is ook een verwijzing naar vertrouwen in het leven. Zoals zen mooi formuleert: ‘Het buitengewone, ligt in het gewone.’
Verlichting gaat over direct gewaarzijn.
Krishnamurti omschreef een religieuze geest, als een geest die gericht is op feiten.
Hoe kun je de natuur echt leren kennen?
Wetenschap is leuk, als extraatje. Om wat kennis te hebben over het een en ander maar wetenschap is geen liefde.
Liefde zelf kan alleen hier en nu door jezelf ervaren worden.
Liefde vraagt ruimte, niets.
Het denken schept niet niets.
Kennis is geen liefde, ook al vraagt het kennis dit stuk hier te lezen en te schrijven.
Liefde kan gebruik maken van ons brein. Maar het ego ook.
Het brein reageert op liefde zoals een bloem op zonlicht.
Ontmoeten we elkaar overeenkomstig het beeld wat we van elkaar hebben of rechtstreeks? Alleen liefde verzet zich niet tegen wat is.

Psychologie en verlichting

Bestaat die?
Nee.
Wel de psychologie van je beter – gaan – voelen.
De enige ware psychologische revolutie is dat je voorbij gedachten, voelen en lichaam gaat maar psychologie gaat juist over gedachten en gedrag!
Ik zeg: laat dat allemaal nu los!
Hoe?
Door eenvoudig en consequent nee tegen alles te zeggen wat zich manifesteert en jouw aandacht probeert vast te houden in de vorm van, door gehechtheid/identificatie.
JIJ bent al volledig, je bent er al. Twijfel daar geen seconde aan!
Niet in worden ligt het antwoord maar in zijn en zijn kan niet aangeleerd worden, dan is het hoogstens iets. Maar JIJ bent niet iets. Zijn is geen iets. Maar onbeperkte aanwezig zijn.